Ανδρόπαυση: Μύθος ή μια αθέατη αλήθεια μετά τα 40;

 

Άμεση είναι η σύνδεση της σταδιακής σωματικής και πνευματικής φθοράς που παρατηρείται στους άνδρες με την πάροδο της ηλικίας με τη φυσιολογική, ετήσια μείωση της τεστοστερόνης. Σύμφωνα με διεθνείς επιδημιολογικές μελέτες, η παραγωγή της κύριας ανδρικής ορμόνης μειώνεται με έναν σταθερό αλλά εξαιρετικά αργό ρυθμό, ο οποίος υπολογίζεται κατά μέσο όρο σε 1% έως 1,4% ετησίως μετά την ηλικία των 40 ετών.

Αυτή η προοδευτική μείωση εξηγεί γιατί η βιοχημική έλλειψη τεστοστερόνης εμφανίζει σαφή ηλικιακή κλιμάκωση στις αιματολογικές εξετάσεις του πληθυσμού. Συγκεκριμένα, οι εργαστηριακές καταγραφές δείχνουν ότι οι χαμηλές τιμές της ορμόνης αφορούν το 7% των ανδρών ηλικίας 40–60 ετών, ποσοστό που εκτινάσσεται στο 21% για τις ηλικίες 60–80 ετών και αγγίζει το 35% στους άνδρες άνω των 80 ετών. Τα ποσοστά αυτά, εντούτοις, διπλασιάζονται ή τριπλασιάζονται σε άνδρες με συνοδά μεταβολικά προβλήματα, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2, η αρτηριακή υπέρταση και η παχυσαρκία, καθιστώντας την ορμονική αυτή πτώση έναν κρίσιμο καθρέφτη της γενικότερης υγείας.

«Μια χαμηλή εργαστηριακή τιμή δεν ισοδυναμεί αυτόματα με νόσο», καθησυχάζει ο Επιστημονικός Υπεύθυνος της Menclinic Χειρουργός Ανδρολόγος Ουρολόγος δρ Αναστάσιος Λιβάνιος και προσθέτει: «Για να τεθεί η ολοκληρωμένη διάγνωση απαιτείται η συνύπαρξη της χαμηλής ορμόνης με σαφή κλινικά συμπτώματα. Αυτός είναι ο λόγος που η μεγάλη πανευρωπαϊκή μελέτη European Male Ageing Study (EMAS) διαπίστωσε ότι ο πλήρως διαγνωσμένος και συμπτωματικός υπογοναδισμός επηρεάζει πιο περιορισμένο ποσοστό, της τάξης του 2,1% του γενικού ανδρικού πληθυσμού μεταξύ 40 και 79 ετών».

Ο όρος "ανδρόπαυση" χρησιμοποιείται συχνά στην καθημερινή γλώσσα για να περιγράψει τη σταδιακή μείωση των επιπέδων τεστοστερόνης λόγω ηλικίας, όμως στην επίσημη επιστημονική κοινότητα η κατάσταση αυτή ορίζεται ως Όψιμος Υπογοναδισμός (Late-Onset Hypogonadism - LOH).