Ελάχιστη είναι η γνώση των ανδρών σχετικά με τις αλλαγές που προκύπτουν στη σεξουαλική λειτουργία τους με την πάροδο του χρόνου. Στους περισσότερους φαίνονται μυστηριώδεις, ενοχλητικές, ίσως και λίγο τρομακτικές. Αυτές οι αποθαρρυντικές αλλαγές, όμως, μπορούν να ελαχιστοποιηθούν, μαθαίνοντας τον τρόπο που το σώμα ανταποκρίνεται ή αντιδρά στον τρόπο ζωής, αφού οι επιλογές καθορίζουν ως έναν σημαντικό βαθμό τη διατήρηση της λίμπιντο και της στύσης.Απαραίτητη, βέβαια, προϋπόθεση είναι να μην περιμένουν μέχρι κάποια δυσλειτουργία ή πάθηση επιστήσει την προσοχή τους για τον επικείμενο κίνδυνο. Η επίγνωση του σώματος πρέπει να ξεκινά νωρίτερα, προκειμένου να γίνονται προσαρμογές στον τρόπο ζωής που θα αποτρέψουν μελλοντικά την εξασθένιση της σεξουαλικής ζωής.
«Είναι φυσικό οι άνδρες να παρατηρούν μια σταδιακή μείωση της σεξουαλικής επιθυμίας, ίσως και ικανότητά τους, για σεξ καθώς μεγαλώνουν. Ο βαθμός διαφέρει από άτομο σε άτομο, αλλά οι περισσότεροι διατηρούν τουλάχιστον κάποιο βαθμό σεξουαλικού ενδιαφέροντος μέχρι τα 70 τους. Ωστόσο, μερικές φορές η απώλεια της σεξουαλικής επιθυμίας σχετίζεται με υποκείμενη σωματική ή ψυχολογική πάθηση, ή με επιβλαβείς για τη σεξουαλική ζωή συνήθειες», επισημαίνει ο Επιστημονικός Υπεύθυνος της Menclinic Χειρουργός Ανδρολόγος Ουρολόγος δρ Αναστάσιος Λιβάνιος.
Η διατήρηση της επιθυμίας και της ικανότητας για σεξ για πολλές δεκαετίες έγκειται σε έναν συνδυασμό αλλαγών του τρόπου ζωής, θεραπείας παθήσεων, φαρμακευτικής αγωγής και άλλων παραγόντων. Πιο συγκεκριμένα:
Έλεγχος του στρες
Το χρόνιο στρες συμβάλλει σημαντικά στη μείωση της λίμπιντο και τη στυτική δυσλειτουργία. Υπό συνθήκες στρες το σώμα παράγει υπερβολική κορτιζόλη, η οποία επηρεάζει την παραγωγή τεστοστερόνης. Επίσης, συστέλλει τα αιμοφόρα αγγεία, εμποδίζοντας τη ροή αίματος στο πέος.