Ας
πούμε (γράψουμε) ορισμένες αλήθειες:
1η αλήθεια: Η ραγδαία αύξηση
στις τιμές των καυσίμων έχει ασφαλώς ως βάση τον πόλεμο στο Ιράν, αλλά ειδικά
για την Ελλάδα οι επιπτώσεις είναι εντονότερες λόγω του πολύ υψηλού ειδικού
φόρου κατανάλωσης, των τελών και του ΦΠΑ που μπαίνει στην συνολική τιμή του
καυσίμου δηλαδή μετά την πρόσθεση του ΕΦΚ! Παγκόσμια -ελληνική- πατέντα ο φόρος
επί του φόρου! Πάνω απ΄ το 50 % της τιμής που προμηθεύεται τα καύσιμα ο
καταναλωτής είναι οι Φόροι!
Όσο αυξάνεται η τιμή χονδρικής
(δυλιστηρίου) του καυσίμου, τόσο αυξάνεται ο ΕΦΚ και ο ΦΠΑ, δηλαδή και τα έσοδα
του κράτους.
Όταν το ίδιο το κράτος δείχνει
τον δρόμο, τότε τι περιμένουμε να κάνουν οι κερδοσκόποι;
Θα πουν ορισμένοι, μα και σε
άλλες χώρες της Ευρώπης οι τιμές στα καύσιμα είναι υψηλές, όπως π.χ. στην
Ιταλία και στην Γερμανία. Δεν το αμφισβητούμε, αλλά η άλλη όψη του νομίσματος
εκεί είναι ότι το εισόδημα των πολιτών τους είναι κατά πολύ υψηλότερο του δικού
μας. Και θα αντιπαραβάλλουμε τις τιμές των καυσίμων στην Κύπρο και στην Βουλγαρία,
που τα καύσιμα σήμερα που γράφουμε αυτές τις γραμμές είναι κατά πολύ
χαμηλότερες των δικών μας τιμών! Γιατί; Μα γιατί οι Φόρος που επιβάλλεται στα
καύσιμα, σε αυτές τις χώρες (και άλλες) δεν είναι τόσο υψηλός όσο στην Χώρα
μας.
2η αλήθεια: Αν πράγματι θέλουν
οι κυβερνώντες να ανακουφίσουν τους πολίτες, λύση δεν είναι ούτε τα κουπόνια
(fuell pass), ούτε το πλαφόν στα βενζινάδικα. Η λύση είναι μία: όσο διαρκεί η
κρίση ας μειωθεί γενναία ο ειδικός φόρος κατανάλωσης, που θα οδηγήσει στην
μείωση των τιμών και κατ'επέκταση του μεταφορικού κόστους και του κόστους
παραγωγής των προϊόντων και υπηρεσιών, ώστε να συγκρατηθεί η ακρίβεια, εκτός
και εάν δεν θέλει η Πολιτεία να την κτυπήσει ουσιαστικά, γιατί και απ΄ αυτή
κερδίζει (αυξημένες τιμές, αυξημένος ΦΠΑ που εισπράττεται) και δεν θέλω να
διανοηθώ ότι υπάρχει έστω και μια πιθανότητα να ισχύει...
3η αλήθεια: Τα τελευταία χρόνια
η τιμή του ηλεκτρονικού ρεύματοςδιατηρείται υψηλά. Μας έλεγαν κάποτε ότι οι
ανανεώσιμες πηγές ενέργειες θα μας δώσουν φθηνή ενέργεια. Γέμισαν τα βουνά μας
ανεμογεννήτριες, τα χωράφια μας φωτοβολταϊκά, αλλά φθηνό ρεύμα δεν είδαμε. Και
πως να δούμε όταν και η τιμή του παραμένει υψηλά λόγω του “χρηματιστηρίου
ενέργειας” και των κερδοσκόπων, αλλά και απ΄τις λεγόμενες “λοιπές χρεώσεις”
στις οποίες οφείλονται κυρίως οι τσουχτεροί λογαριασμοί και όχι τόσο στα
κιλοβάτ της κατανάλωσής μας: Χρέωση μεταφοράς ενέργειας, Υπηρεσίες Κοινωνικής
Ωφέλειας κ.λπ. αλλά και αυξημένα δημοτικά τέλη. Μα θα μου πεί κάποιος: Το
Κράτος στηρίζει τους αδύνατους με το κοινωνικό τιμολόγιο. Επιδοτεί την
κιλοβατώρα, αλλά με τις λοιπές χρεώσεις τι γίνεται; Και ποια είναι τελική
ωφέλεια; Στο ΚΟΤ Β η ωφέλεια είναι ελάχιστη. Δηλαδή “μια τρύπα στο νερό” και
μια ωραία εικονική πραγματικότητα...
Απ' όλα τα παραπάνω
συμπεραίνουμε ότι σε όλα υπάρχει εξήγηση. Και στην ακρίβεια που βιώνουμε καθημερινά.
Όπως και σε όλα υπάρχουν λύσεις εάν πράγματι υπάρχει βούληση να βοηθεί
πραγματικά η κοινωνία, όχι με επικοινωνιακά τεχνάσματα, αλλά με ουσιαστικές
πρωτοβουλίες με απτά αποτελέσματα.
Πολλές φορές αναρωτιέμαι πως στο
απώτερο παρελθόν στην Χώρα μας, χωρίς τόσους φόρους, χωρίς έσοδα από
εκατοντάδες πηγές και χρήματα απ΄ την Ε.Ε., όπως συμβαίνει σήμερα, το Κράτος
ήταν πιο κοντά τους στους πολίτες του, ασκούσε κοινωνική πολιτική από άκρη σε
άκρη της χώρας (παντού σχολεία, νηπιαγωγεία, παιδικοί σταθμοί, οικοτροφεία,
σχολές, δημόσιες υπηρεσίες κ.ο.κ.), είχε γιατρούς σε κάθε μεγάλο χωριό, είχε
κτηνιάτρους και γεωπόνους δίπλα στους κτηνοτρόφους και γεωργούς.
Μάλλον γιατί οι τότε πολιτικοί
(παρά τα όποια αρνητικά τους) δεν ενδιαφέρονταν μόνο για τα στενά προσωπικά και
πολιτικά τους συμφέροντα, αλλά έβλεπαν με το ίδιο μάτι όλους τους πολίτες της
χώρας, σε όποια κοινωνική τάξη και εάν ανήκαν και σε όποιο μέρος της χώρας και
εάν έμεναν. Τότε Ελλάδα δεν ήταν μόνο η Αθήνα και δεν επισκίαζε η επικοινωνία
την ουσία της πολιτικής...
Παναγιώτης
Μανούρης




.jpg)






.png)


