Ιδιαίτερα
επώδυνη μπορεί να γίνει η καθημερινότητα όσων πάσχουν από αρθρίτιδα στον
αντίχειρα. Ο πόνος δεν τους επιτρέπει να κάνουν απλές, αλλά απολύτως
απαραίτητες κινήσεις, για τη διεκπεραίωση εργασιών, όπως το κούμπωμα ενός κουμπιού,
ο χειρισμός του κινητού, το κράτημα ενός πιάτου ή το ανέβασμα ενός φερμουάρ.
Αυτή η πάθηση, που είναι αποτέλεσμα υπέρχρησης, στις περισσότερες περιπτώσεις,
δεν μπορεί να προληφθεί ούτε να αναστραφεί. Υπάρχουν, ωστόσο, ορισμένες
πρακτικές που μπορούν να αποτρέψουν ή να μειώσουν τον πόνο και αγωγές που
δύνανται να τον αντιμετωπίσουν, ώστε να γίνει πιο υποφερτή η ζωή των ασθενών.
«Η
μοναδική φύση της βασικής άρθρωσης του αντίχειρα επιτρέπει ένα μεγάλο εύρος
κινήσεων σε τρεις κατευθύνσεις, καθιστώντας εφικτό το πιάσιμο και το κράτημα
αντικειμένων. Στην πραγματικότητα, σε αυτό το δάχτυλο βασίζεται περίπου το 40% της λειτουργίας του χεριού.
Εργασίες, όπως το γράψιμο, ράψιμο, το κόψιμο με ψαλίδι, χόμπι, όπως η κηπουρική
και αθλήματα όπως το τένις και οι ρακέτες είναι επώδυνα.
Αιτία
είναι η οξεία ή σταδιακή βλάβη των συνδέσμων που συγκρατούν τα οστά της βασικής
άρθρωσης του αντίχειρα, η οποία οδηγεί σε εκφύλιση των χόνδρων και αστάθειά
της. Τότε, τα οστά δεν ευθυγραμμίζονται σωστά, δεν λειτουργούν σωστά και
προκαλείται πόνος», εξηγεί ο δρ Παναγιώτης Πάντος,
Ορθοπαιδικός Χειρουργός, Διευθυντής της Ορθοπαιδικής Κλινικής Άνω Άκρου στο
Ιατρικό Κέντρο Αθηνών και υπεύθυνος των τμημάτων Άνω Άκρου και Αθλητικών
Κακώσεων της Osteon Orthopedic & Spine Clinic.