Το καλοκαίρι συνήθως περνάμε πολλές ώρες σε εξωτερικούς
χώρους, εκτεθειμένοι στο φως του ήλιου, το οποίο ανάλογα με την ώρα της ημέρας
μπορεί να είναι πολύ δυνατό. Τα μάτια όμως είναι πολύ ευαίσθητα τόσο στην
υπεριώδη ακτινοβολία (UV) του ηλίου, όσο και στο ορατό (μπλε) φως.
Η UV είναι μία μορφή ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, αόρατη
για το ανθρώπινο μάτι, επειδή έχει πολύ βραχύ μήκος κύματος.
Υπάρχουν τρεις τύποι υπεριώδους ακτινοβολίας, κάθε ένας
από τους οποίους επηρεάζει με διαφορετικό τρόπο τα μάτια. Η UVC (μήκος κύματος κάτω από 286nm) απορροφάται αποτελεσματικά από τη στοιβάδα του όζοντος.
Η UVB (μήκη κύματος
286-320nm) μπορεί
να προκαλέσει έγκαυμα στα μάτια, αλλά επιφανειακά, καθώς απορροφάται από τον
κερατοειδή χιτώνα και τον φυσικό, κρυσταλλοειδή φακό του ματιού που βρίσκονται στην
επιφάνειά του.
Ο τρίτος τύπος είναι η UVA (μήκη κύματος 320-400nm). Αυτή είναι η πιο επικίνδυνη για τα μάτια, διότι εισδύει
βαθιά στο εσωτερικό τους.
«Η UV, είτε προέρχεται από μία φυσική πηγή όπως ο ήλιος, είτε από μία τεχνητή όπως το σολάριουμ, μπορεί να προκαλέσει πολλές φωτοχημικές βλάβες στους ιστούς των ματιών. Ενώ, όμως, οι βλάβες της UVB περιορίζονται στις επιφανειακές δομές των ματιών, η UVA προσβάλλει τους ιστούς που βρίσκονται στο πίσω μέρος τους. Η προσβολή του αμφιβληστροειδούς χιτώνα και κυρίως της ωχράς κηλίδας, μπορεί μακροπρόθεσμα να προκαλέσει μη αναστρέψιμες βλάβες στην όραση», αναφέρει ο δρ Αναστάσιος-Ι. Κανελλόπουλος, MD, Χειρουργός-Οφθαλμίατρος, ιδρυτής και επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Οφθαλμολογίας LaserVision, Καθηγητής Οφθαλμολογίας του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης.
