Διαχρονικό κοινωνικό
και ψυχολογικό φαινόμενο αποτελεί η αδυναμία των «καλών ανθρώπων» να πουν
«όχι». Το γνωστό διεθνώς ως people-pleasing, που πηγάζει κυρίως από την ανάγκη
για διαρκή αποδοχή, τους οδηγεί συχνά στην παγίδα να θυσιάζουν συστηματικά τις
δικές τους ανάγκες για να ευχαριστήσουν τους γύρω τους.
Οι επιπτώσεις αυτής
της συμπεριφοράς είναι βαριές, καθώς το άτομο εγκλωβίζεται σε έναν κύκλο
χρόνιου άγχους, συναισθηματικής εξάντλησης και βαθιάς απογοήτευσης.
Η λύση βρίσκεται στη
διεκδικητικότητα, στη θέσπιση υγιών ορίων, η οποία δεν είναι εγωισμός, αλλά
πράξη αυτοσεβασμού. Όταν μπαίνουν φραγμοί στην ακούσια ή εκούσια εκμετάλλευση,
η ποιότητα ζωής αναβαθμίζεται θεαματικά, η αυτοεκτίμηση ανακτάται και οι
ανθρώπινες σχέσεις γίνονται ισότιμες και ειλικρινείς.
«Τα προσωπικά όρια
αποτελούν ψυχολογικά, συναισθηματικά και χρονικά πλαίσια, τα οποία ρυθμίζουν
την ισορροπία μεταξύ των ατομικών αναγκών και των απαιτήσεων των άλλων. Ως
θεμελιώδης δεξιότητα αυτοφροντίδας, καθορίζουν το “περίγραμμα” της αποδεκτής
συμπεριφοράς, καθοδηγώντας τις διαπροσωπικές αλληλεπιδράσεις με ασφάλεια»,
εξηγεί η Ψυχολόγος κ. Ιωάννα Τζόβολου.
«Επειδή μεταβάλλονται
ανάλογα με τις εκάστοτε προτεραιότητες, η συστηματική και ξεκάθαρη γνωστοποίησή
τους είναι απαραίτητη για τη διαχείριση των προσδοκιών και την αποφυγή της
υπερβολικής επιβάρυνσης.
Η επιτυχής εφαρμογή τους
δρα προστατευτικά για την ψυχική υγεία, καθώς μειώνει το στρες και τη
συναισθηματική εξάντληση (burnout). Παράλληλα, προλαμβάνει την τάση για
υπερβολική ικανοποίηση των άλλων (people-pleasing), ενισχύει την αίσθηση του
ελέγχου και ενδυναμώνει την αυτοεκτίμηση και την αυτονομία του ατόμου» προσθέτει.
