8 Ιουνίου Παγκόσμια
Ημέρα κατά των Εγκεφαλικών Όγκων
Ο
όγκος εγκεφάλου συνιστά μια ανώμαλη συσσώρευση κυττάρων που αναπτύσσονται στο
εσωτερικό του ή στις περιβάλλουσες δομές του.
Οι όγκοι του εγκεφάλου
διακρίνονται αρχικά σε πρωτοπαθείς και δευτεροπαθείς (μεταστάσεις ) καθώς και
σε καλοήθεις και κακοήθεις.
«Οι
καλοήθεις όγκοι εγκεφάλου συνήθως εξελίσσονται πιο αργά, ενώ οι κακοήθεις
μπορούν να αναπτύσσονται γρήγορα και να εισβάλλουν σε γειτονικούς ιστούς. Η
συμπτωματολογία και η νευρολογική σημειολογία των ασθενών αλλά και η
ενδεικνυόμενη νευροχειρουργική αντιμετώπιση ενός όγκου εγκεφάλου εξαρτάται,
κατά βάση, από τη θέση και τον ρυθμό ανάπτυξης του. Παρότι οι καλοήθεις όγκοι είναι
λιγότερο επιθετικοί, η χειρουργική επέμβαση ενδέχεται να κρίνεται απαραίτητη,
εφόσον πιέζουν κρίσιμα κέντρα του εγκεφάλου και επηρεάζουν τις λειτουργίες
του», επισημαίνει ο κ. Ευστάθιος Σαμαράς, Νευροχειρουργός, Διευθυντής
Νευροχειρουργικού Τμήματος, Κλινική Σπονδυλικής Στήλης και Μεγάλων Αρθρώσεων, Metropolitan General, και συνεχίζει με τους παράγοντες
κινδύνου, τα συμπτώματα και τις θεραπευτικές επιλογές ενός όγκου
εγκεφάλου:
Τύποι
και παράγοντες κινδύνου
Συνήθεις
καλοήθεις όγκοι ΚΝΣ (Κεντρικού Νευρικού Συστήματος)
- Μηνιγγίωμα
- Σβάννωμα –
νευρίνωμα
- Αδένωμα υπόφυσης
- Κρανιοφαρυγγίωμα
- Χόρδωμα
- Δερμοειδής και Επιδερμοειδής
κύστη
- Κολλοειδές κύστη 3ης κοιλίας
εγκεφάλου
- Αιμαγγειοβλάστωμα,
Κακοήθεις
πρωτοπαθείς όγκοι εγκεφάλου
Παράγοντες
κινδύνου είναι η κληρονομικότητα (σε σπάνια σύνδρομα, π.χ. νευροϊνωμάτωση) και
η έκθεση σε ακτινοβολία. Ωστόσο, οι περισσότερες περιπτώσεις δεν συσχετίζονται
με σαφή αιτία, γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία της πρώιμης διάγνωσης.
