Μὲ καθομολογούμενη ἐπιτυχία στὴν ἀνακαινισμένη ἐξωτερικὰ καὶ ἐσωτερικὰ "Πνευματικὴ Στέγη" Κονίτσης πραγματοποιήθηκε ἡ Ἐκδήλωση γιὰ τὰ 100χρονα ἀπὸ τὴν Μικρασιατικὴ καταστροφή, τὴν τραγωδία ἐκείνη τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Ἀνατολῆς, τῆς προσφυγιᾶς μὲ τὰ ἐπακόλουθά της, τὸν βίαιο ξερριζωμὸ τῶν Ἑλλήνων τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ἀπὸ τὶς πατρογονικές τους ἑστίες. Τὸν πόνο τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ἴσως ἀρκετοὶ ἀπὸ ἐμᾶς νὰ τὸν ἄκουσαν ἀπὸ συγγενικὰ ἤ γνώριμά τους πρόσωπα. Τὴν περιπέτεια τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν παρουσίασε ἡ ὡραία σειρά, ποὺ εἴδαμε φέτος στὴν τηλεόραση, ποὺ ἀναφερόταν στὸν Ὅσιο Παΐσιο. Συγκίνησε πολλοὺς καὶ ἔκανε ἀρκετοὺς νὰ δακρύσουν.
Φέτος, ὅμως,
συμπληρώθηκαν
καὶ 100 χρόνια ἀπὸ τὴν
γέννηση
τοῦ Ἱεράρχου Σεβαστιανοῦ.
Τοῦ Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς
καὶ Κονίτσης, ποὺ
ἀρκετοὶ
Κονιτσιῶτες, οἱ
μεγαλύτεροι,
τὸν γνώρισαν, συνομίλησαν μαζί του, πήραν τὴν
εὐχή Του, τὸν
ἄκουσαν στὰ
ζωντανὰ
κυρήγματά
του ποὺ
καθείλωνε
καὶ μαγνήτιζε κυριολεκτικὰ
τὶς ψυχὲς
τῶν ἀκροατῶν του, ἀπὸ τότε ποὺ
ἦταν ἱεροκήρυκας στὴν Ἱ.
Μητρόπολη
Ἰωαννίνων. Ἀλησμόνητος Ἐπίσκοπος ποὺ
μεριμνοῦσε ὄχι
μόνο
γιὰ τὸ
ἐλεύθερο ποίμνιό του, ἀλλὰ καὶ
γιὰ τὸ
σκλαβωμένο,
ἀφοῦ
εἶχε τὸν
τίτλο
τοῦ Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως. Ἡ
ἀρχαία Δρυϊνούπολη εἶναι
τὸ Ἀργυρόκαστρο, ἡ πόλη τοῦ
Δρίνου
ποταμοῦ. Ἦταν
δυνατόν,
ἔλεγε, νὰ
μὴν ὁμιλήσω
γιὰ τοὺς
σκλάβους
ἀδελφούς τῆς
Βορείου
Ἠπείρου ; Θὰ
μοῦ ζητήσει λόγο ὁ
Θεὸς γιατὶ
σιώπησα.
Μὲ ἀναφορά, λοιπόν, στὰ δύο αὐτὰ γεγονότα ἡ Χορωδία τῆς Ἱ. Μητροπόλεως ξεκίνησε τὸ πρόγραμμά της μὲὝμνους στὴν πλειάδα τῶν Ἱερομαρτύρων καὶ πιστῶν τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς. Κατόπιν προβλήθηκε ἕνα βίντεο ποὺ ἦταν καὶ δημοτικὸ τραγούδι μὲ μικρασιάτικους ἤχους, ἀφιερωμένο στὸν Ἅγιο Χρυσόστομο Μητροπολίτη Σμύρνης καθὼς καὶ στοὺς ὑπολοίπους Ἱερομάρτυρες Ἱεράρχες.
Μᾶς μετέφερε στὴν Σμύρνη, ὅπου παρουσιάστηκαν ἀξέχαστες καὶ συγκινητικὲς στιγμὲς μεγαλείου, τότε ποὺ ὁ ἑλληνικὸς στρατός, Μάϊος τοῦ 1919, πατοῦσε δακρυσμένος, μὲ τὴν ἄδεια τῆς Ἀντάντ, τὴν Σμύρνη κάτω ἀπὸ τὶς ἐπιφημίες τῶν Σμυρνιωτῶν. Συγχρόνως ὅμως προβλήθηκαν καὶ σκηνὲς θλίψεως καὶ ἀγωνίας ποὺ ἀναφέρονταν στὸ ὀδυνηρὸ μαρτύριο τοῦ Ἁγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης.
Ἐπιπλέον ἀπαγγέλθηκε ἕνα
ποίημα
γιὰ τὸν
Ἐθνοϊερομάρτυρα Χρυσόστομο Σμύρνης καὶ
τραγουδήθηκε
τὸ τραγούδι τοῦ
Γεωργίου
Ἀθάνα : "Στερνὸ
καράβι",
ἀπὸ
τὴν χορωδία τῆς
Ἱ. Μητροπόλεως "ΠΑΣΑΙ ΑΙ ΕΠΟΥΡΑΝΙΑΙ
ΔΥΝΑΜΕΙΣ",
μὲ τὴν
συνοδεία
μουσικῶν ὀργάνων.
Τὸ 2ο μέρος τῆς
Ἐκδηλώσεως, ἀναφέρονταν στὸν Μακαριστὸ
Μητροπολίτη
ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟ,
ἀφοῦ
φέτος
συμπληρώθηκαν
100 χρόνια
ἀπὸ
τὴν γέννησή του. Γιὰ
τὸ ποιὸς
ἦταν ὁ
ἀοίδιμος Μητροπολίτης καὶ
πῶς ἀγωνίσθηκε, περιληπτικὰ
καὶ ἐν
συντομία
ἀναφέρθηκε μὲ
γλαφυρὸ τρόπο ὁ
κ. Φιλόθεος Κεμεντσετζίδης, Φιλόλογος καὶ
Θεολόγος,
Πρόεδρος
τῆς Συντονιστικῆς
Φοιτητικῆς Ἑνώσεως
Βορειοηπειρωτικοῦ Ἀγῶνος, Παραρτήματος Θεσ/νίκης, γνωστὴ
ὡς ΣΦΕΒΑ.
Ἀκολούθησε ἕνα ΘΕΑΤΡΙΚΟ, ποὺ πέχτηκε γιὰ πρώτη φορά καὶ μᾶς μετέφερε στὴν σκλαβωμένη Βόρειο Ἤπειρο, ἐκεῖ ποὺ οἱ κάτοικοι τῆς ἑλληνικῆς αὐτῆς γῆς περνοῦσαν τὸν Γολγοθᾶ τους ἕως ὅτου βρέθηκε κάποιος “Κυρηναῖος” νὰ σηκώσει τὸν σταυρό τους. Τὸ θεατρικὸ ἐπιγραφόταν : “Δὲν μᾶς ξέχασε ὁ Θεὸς .







.jpg)