Σε
προηγούμενο άρθρο μου στο « parakalamoscity» είχα αναφερθεί στις ευθύνες του
πολιτικού συστήματος για την εγκατάλειψη της ακριτικής περιοχής η οποία
οδηγείται στον αφανισμό καθώς και στην αδυναμία τοπικών παραγόντων να
αντιδράσουν δυναμικά λόγω πολιτικών δεσμεύσεων, προσωπικών συμφερόντων και
σκοπιμοτήτων.
Και
όπως είχα σημειώσει σε εκείνο το άρθρο μου, μπορεί το αθηνοκεντρικό Κράτος και
το πολιτικό σύστημα να φέρει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για αυτή την
αρνητική πορεία του Πωγωνίου, αλλά δεν
πρέπει να κλείσουμε τα μάτια μας στις ευθύνες και ορισμένων εξ όσων άσκησαν και ασκούν την διακυβέρνηση του Δήμου
μας.
Πρόκειται
που γι΄ αυτούς που πρώτο μέλημά τους δεν ήταν ή δεν είναι το κοινό συμφέρον των
κατοίκων και δημοτών του Δήμου και η σωτηρία του τόπου, αλλά η πρώτιστα και
κύρια το προσωπικό τους βόλεμα: Η
ενασχόληση με την αυτοδιοίκηση ως μέσο βιοπορισμού. Αλλά και το βόλεμα των ημετέρων και η ευνοϊκή
μεταχείριση των φίλων, σε βάρος του γενικού συμφέροντος.
Στον
Δήμο Πωγωνίου δυστυχώς, εάν κάποιος
ανήκει στον στενό πυρήνα των φίλων
«αρμών» της εξουσίας έχει παραπάνω
δικαιώματα απ΄τους υπόλοιπους δημότες.
Εάν –πολύ δε περισσότερο- είναι εργαζόμενος στον Δήμο και είναι του «συστήματος εξουσίας» τότε
απολαμβάνει ευνοϊκή μεταχείριση, μπορεί και να μην δουλεύει. Εάν δεν θεωρείται ότι είναι φίλος ή υποστηρικτής
του «στενού συστήματος» τότε
αντιμετωπίζεται ως εχθρός και φορτώνεται στις πλάτες του και την δουλειά των ευνοημένων
φίλων και παρατρεχάμενων παραγόντων της τοπικής εξουσίας.
Να
αναφερθώ στην κοινωνική πολιτική του Δήμου;
Εντάξει
καλό είναι το κοινωνικό παντοπωλείο που λειτουργεί ικανοποιητικά, αλλά που
είναι η λοιπή κοινωνική πολιτική;
Οι
κοινωνικές υπηρεσίες που παρέχονται στους κατοίκους είναι επαρκείς; Μάλλον όχι!
Και
τουλάχιστον δεν είναι ισότιμες σε όλους τους κατοίκους… Ικανοποιητικές οι υπηρεσίες που παρέχονται στην Δημοτική Ενότητα της
έδρας του Δήμου και ίσως σε μία
ακόμη δημοτική ενότητα, ανεπαρκείς στις
άλλες και ιδιαίτερα σε αυτή που είναι η μεγαλύτερη Δημοτική Ενότητα! Κάτοικοι που έχουν ανάγκη τις κοινωνικές
υπηρεσίες μάταια επί χρόνια περιμένουν να τις δουν και κανείς αρμόδιος
δεν ευαισθητοποιείται για να μην
ξεβολέψει τους -μόνιμα- ευνοούμενους της
τοπικής εξουσίας.
Το ΚΔΑΠ
κινδυνεύει με κλείσιμο και κανείς απ΄ τους υψηλά ιστάμενους δεν ενδιαφέρεται…
ΚΑΠΗ (υπο)λειτουργεί μόνο στην έδρα του Δήμου λες
και οι άλλες δημοτικές ενότητες δεν έχουν γέροντες…
Διερωτώμαι: Ο γενικός γραμματέας του Δήμου κ. Βιρβίλης,
που όταν διετέλεσε Δήμαρχος του τέως Δήμου Άνω Καλαμά ήταν απ΄ τους πρώτους αυτοδιοικητικούς που έβαλαν τις βάσεις των κοινωνικών
υπηρεσιών («Βοήθεια στο σπίτι», ΚΔΑΠ, ΚΗΦΗ, ΚΑΠΗ) πως ανέχεται αυτή την
κατάσταση;
Πως
ανέχεται αυτή την κατάσταση ο –απ΄ τις αρχές του έτους- αρμόδιος για την
κοινωνική πολιτική αντιδήμαρχος, έμπειρος αυτοδιοικητικός κ. Γιούνης;
Πότε, ο κατά γενική ομολογία κοινωνικά ευαίσθητος Δήμαρχος θα «βάλει τάξη» σε αυτή την κατάσταση; Όταν εκπνεύσει και αυτή η θητεία του; ΄Η στην επόμενη που είναι βέβαιη αφού «παίζει» χωρίς αντίπαλο;
Η τοπική εξουσία πρέπει να αφυπνισθεί και να μην συντελεί με τις αδυναμίες και τις αστοχίες της , στην εγκατάλειψη της περιοχής απ΄ το αθηνοκεντρικό Κράτος και το πολιτικό σύστημα που οδηγεί στον αφανισμό της. Να κάνει τουλάχιστον το δικό της καθήκον…
Να εξαντλήσει όλες τις δυνάμεις της και όλες τις δυνατότητές της για την αναστροφή της καταστροφικής πορείας...
Υπάρχει ελπίς;
Υπάρχει, εάν πραγματικά όλοι το θέλουμε και όλοι
αγωνιστούμε…
Άλλωστε η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία…
Παναγιώτης Μανούρης
