Πάει
και το φυλάκιο Δρυμάδων, όπως πήγαν και τόσα άλλα την τελευταία δεκαετία
(Τράπεζα και Δ.Ο.Υ. Δελβινακίου, ΕΛΤΑ Δολιανών και Κεφαλοβρύσου, Ειρηνοδικείο,
υποβάθμιση σχολείων κ.λ.π.).
Και
αφού η αντίδραση των δημογέροντων, επί τόσα χρόνια ήταν και είναι υποτονική και
άνευρη προφανώς για να μη στεναχωρηθεί το πολιτικό σύστημα, πολύ φοβάμαι
ότι η επόμενη αρνητική εξέλιξη θα είναι
η κατάργηση του Δήμου Πωγωνίου και η συνένωσή του με όμορο.
Τον
τόπο δεν μπορούν να το σώσουν ούτε οι κλάψες, ούτε οι παράγοντες που όταν
έπρεπε να σηκώσουν ανάστημα, κατάπιαν την γλώσσα τους και έβγαζαν πανηγυρικές
φωτογραφίες στα "Καλπάκια" με
τους εκπροσώπους της πολιτικής εξουσίας...
Τον
τόπο θα τον σώσουν μόνοι οι νέοι άνθρωποι που επιμένουν και παραμένουν σε αυτόν, κόντρα σε αντιξοότητες και προβλήματα και
όσοι απόδημοι ανιδιοτελώς και ουσιαστικά
νοιάζονται και ενδιαφέρονται γι΄ αυτόν καθημερινά και όχι στη χάση και στη φέξη
(μόνο με ημερίδες χωρίς αντίκρισμα το
κατακαλόκαιρο ή με κοπή βασιλόπιτας στην Αθήνα).
΄Οσοι
επί χρόνια ασχολούνται με τα κοινά του τόπου, έστω και εάν θεωρούνται απ΄ την
πλειοψηφία της κοινής γνώμης δικαίως ή
αδίκως επιτυχημένοι, όταν συμβαίνουν τόσες πολλές αρνητικές εξελίξεις για τις
οποίες φυσικά δεν φέρουν το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης, αλλά ένα μερίδιο
ασφαλώς φέρουν, έχουν ηθική υποχρέωση και ως πράξη αντίστασης και ως πράξη που
θα εκπέμψει ένα ηχηρό μήνυμα προς τα πολιτικά κέντρα εξουσίας, να κάνουν
στην άκρη και να αφήσουν την υπεράσπιση
των συμφερόντων του τόπου σε αυτούς που δεν έχουν κουραστεί απ΄ την
πολυετή ενασχόληση με την αυτοδιοίκηση,
αλλά και που είναι αποφασισμένοι να συγκρουστούν με την -εκάστοτε- πολιτική
εξουσία, όταν αυτή "πνίγει" τον τόπο μας.
Και για
να σωθεί ο τόπος πρέπει και εμείς οι
ψηφοφόροι να αλλάξουμε νοοτροπία. Να μη ψηφίζουμε με βάση τις
συγγένειες, τις κουμπαριές, τα στενά προσωπικά μικροσυμφέροντα, με το ποιος είναι πιο "καλοστεκούμενος υποψήφιος", ή με τα πολιτικά πιστεύω
μας (όλα αυτά συνετέλεσαν στη σημερινή
κατάσταση του τόπου μας) αλλά με βάση το πραγματικό συμφέρον του τόπου και του
συνόλου των κατοίκων και δημοτών του.
Ας
αλλάξουμε, πριν (οριστικά) βουλιάξουμε!
Παναγιώτης
Μανούρης
