Χαιρετισμὸς
ἐκπροσώπου Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς
& Κονίτσης
Μεταφέρω
τὶς εὐχὲς τοῦ
νέου
Σεβασμιωτάτου
Μητροπολίτου
μας κ. Ἀλεξίου,
ἀφοῦ,
ὅπως ὅλοι
γνωρίζετε,
χθὲς μόλις πραγματοποιήθηκε ἡ
ἐνθρόνισή του στὴν
ἀκριτικὴ
καὶ ἔνδοξη
Μητρόπολή
μας,
Δρυϊνουπόλεως,
Πωγωνιανῆς καὶ
Κονίτσης.
Πολὺ θὰ
ἤθελε νὰ
τελέσει
ὁ ἴδιος
τὸ ἱερὸν τοῦτο
μνημόσυνον,
ἀλλὰ
ἦταν ἀδύνατον, ἀφοῦ
τὸ πρωτόκολλο σ’ αὐτὲς τὶς
περιστάσεις
ἀναφέρει πὼς
τὴν ἑπομένη
τῆς ἐνθρονίσεως, σήμερα
δηλαδή,
ὁ Μητροπολίτης τελεῖ,
προεξάρχων,
τὴν πρώτη του Ἀρχιερατικὴ
λειτουργία
στὴν Μητρόπολη, συγχοροστατούμενος ἀπὸ πλειάδα Ἀρχιερέων. Λειτούργησε στὸν Ἅγιο
Κοσμᾶ Κονίτσης καὶ
στὴν συνέχεια μετὰ
τὸ κέρασμα θὰ
μετέβαινε
στὸν τάφο τοῦ
προκατόχου
του,
κυροῦ Ἀνδρέου,
ποὺ βρίσκεται στὴν
Ἱ. Μονὴ
Ταξιαρχῶν Γκούρας, πάνω ἀπὸ τὴν
Ἱ. Μονὴ
Μολυβδοσκεπάστου,
γιὰ νὰ
τελέσει
τὸ πρώτο μνημόσυνο. Ὅπως
καταλαβαίνετε
ἀδυνατοῦσε
νὰ παραβρεθεῖ
μαζί
μας.
Ἀναφερόμενος στὸ
πρόσωπο
τοῦ μακαριστοῦ
Μητροπολίτου
Ἀνδρέου, φέρω στὴν
μνήμη
τῶν περισσοτέρων, τοὺς
πατρικοὺς καὶ
μεστοὺς λόγους του, ποὺ
πάντοτε
ἀπηύθυνε στὴν
ἀγάπη σας. Τὸν
συγκινοῦσε ἰδιαιτέρως ἡ κίνησή σας αὐτή,
ποὺ, ἐρχόμενοι ἀπὸ
μακρυά,
μὴ φειδόμενοι κόπους, θυσιάζατε τὸν
χρόνο
σας γιὰ
νὰ προσφέρετε, ἀκόμα
καὶ σὲ
ἀντίξοες καιρικὲς
συνθῆκες, τὰ
λουλούδια
σας,
τὸ στεφάνι σας, τὸ
θυμίαμά
σας,
τὸ σιτάρι σας, τὴν
εὐγνωμοσύνη σας στοὺς
εὔζωνες ἥρωες
συντοπίτες
σας.
Ἰδιαίτερα, ἐνθυμοῦμαι ποὺ
σᾶς προέτρεπε νὰ
παίρνετε
καὶ τοὺς
νέους
μαζί
σας γιὰ
νὰ διδάσκονται, ἀλλὰ καὶ
νὰ συνεχίσουν τὴν
πρωτοβουλία
σας αὐτή.
Διότι,
εἶναι ἀλήθεια,
πολλὰ ὀφείλουμε στὰ παλληκάρια αὐτὰ ποὺ
σήμερα
τελέσαμε
τὸ μνημόσυνο. Ὄχι
μόνον
ἐμεῖς,
ἀλλὰ
καὶ ὅλη
ἡ ἀνθρωπότητα. Ναὶ ὅλη
ἡ ἀνθρωπότητα. Δὲν εἶναι
ὑπερβολὴ
αὐτὸ
ποὺ ἀκούσατε. Ἕνας Εὐρωπαῖος δημοσιογράφος ὁ
Ἀνρὺ
Ροσφόρ,
σύγχρονος
πρὸς τὰ
γεγονότα
τοῦ ἑλληνοϊταλικοῦ
πολέμου
καὶ θερμὸς
φιλέλληνας,
ἔγραφε τότε ὅτι
«ἡ Ἑλλὰς ἔχει
ἕνα ποτάμι μεγαλύτερο κι’ ἀπὸ τὸν
Ρῆνο, καὶ
ἀπὸ
τὸν Νεῖλο
κι’ ἀπὸ τὸν
Δούναβη
κι’ ἀπὸ τὸν
Ἀμαζόνιο τῆς
Ἀμερικῆς.
Εἶναι τὸ
αἷμα ποὺ
ἔχυσε γιὰ
τὴν Ἐλευθερία της
καὶ τὴν
τιμή
της,
σύμβολον
τῆς Ἐλευθερίας καὶ τῆς
τιμῆς γιὰ
ὅλη τὴν
ἀνθρωπότητα» (περιοδικὸ
«Ἑλληνικὴ
Δημιουργία»
1.11.50, ἐν περ. «Ὁ
Σωτὴρ»19.10.2003).
Ἡ πανάξια τότε πολιτειακή, πολιτική, στρατιωτική καὶ
θρησκευτικὴ ἡγεσία
τῆς Πατρίδος θριάμβευσε καὶ
μεγαλούργησε
χάρη στὴν πίστη της στὴν
Ὑπέρμαχο Στρατηγό, τὴν
Παναγία
μας,
ποὺ τὴν
ἔβλεπαν οἱ
στρατιῶτες μας νὰ
προπορεύεται
τῆς μάχης καὶ
ν’ ἀνοίγει
τὸ δρόμο γιὰ
τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Κορυτσᾶς,
τῶν Ἁγίων
Σαράντα,
τοῦ Ἀργυροκάστου, τῆς Πρεμετῆς
καὶ τῆς
Χειμάρρας,
ὑψώνοντας παντοῦ
τὴν Γαλανόλευκη. Ἡ
εὐγνωμοσύνη μας στοὺς
ἥρωες αὐτοὺς εἶναι
δεδομένη.
Τὸ «εὐχαριστῶ» μας εἶναι
μικρό
μπροστὰ στὴν
μεγάλη
θυσία
τῆς ζωῆς
τους,
ποὺ ἐκεῖνοι ἔπραξαν.
Τὸ μόνο ποὺ
μποροῦμε νὰ
καταθέσουμε
εἶναι μιὰ
ὑπόσχεση
γενναία
: νὰ μείνουμε ἑνωμένοι καὶ νὰ ἀντιμετωπίσουμε καὶ
ἐμεῖς,
ὅπως καὶ
ἐκείνοι, τὶς
δυσκολίες
ποὺ ἔρχονται. Μένοντας ἐλεύθεροι στὴν
ψυχὴ καὶ
στὸ σῶμα
ἀπὸ
ἐπιβουλὲς
στρατιωτικές,
ἀλλὰ
προσέξτε
καὶ ἠλεκτρονικές. Ἀπ’ ὅπου
καὶ ἄν
ἔρχονται καὶ
ὅποιοι τὶς
ἐπινοοῦνται.
Καὶ μὲ
ὁποιοδήποτε τίμημα. Ἔτσι
μόνον
οἱ ἥρωές
μας θὰ
χαίρονται
καὶ θὰ
ἀγάλλονται ἀπὸ ψηλά. Καὶ
θὰ ἰσχύει
τότε
ὁ λόγος τοῦ
ἐθνικοῦ
μας ποιητοῦ
Κωστῆ Παλαμᾶ
: «ἡ μεγαλωσύνη στὰ
ἔθνη δὲν
μετριέται
μὲ τὸ
στρέμμα,
μὲ τῆς
καρδιᾶς τὸ
πύρωμα
μετριέται
καὶ μὲ
τὸ αἷμα».
Φωτογραφίες
: Καρακώστας Ἀπόστολος.

