Αγία Ευφροσύνη: Το σμαράγδι της Ορθοδοξίας

 

Στο νέφος των Αγίων της Εκκλησίας μας ξεχωρίζει ένα πολύτιμο σμαράγδι. Είναι η Αγία Ευφροσύνη της οποίας ο επίγειος βίος δεν ήταν συνηθισμένος. Θαυμαστός μεν, αλλά ασυνήθιστος.

Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια από γονείς πλούσιους, και φιλόθεους και ευσεβείς., οποίοι άργησαν να την αποκτήσουν. Είναι καρπός προσευχών, καλοσύνης και ελεημοσύνης. Όπως ο Ζαχαρίας και η Ελισάβετ έτσι και οι γονείς της καθημερινά προσεύχονταν στον Θεό να τους χαρίσει ένα παιδί. Ο Θεός εισήκουσε την προσευχή τους και τους χάρισε την Ευφροσύνη. Μια κόρη πολύ όμορφη και έξυπνη. Με μεγάλη αγάπη και επιμέλεια δώσανε στην Ευφροσύνη την αγάπη προς τον Χριστό, την αγνεία και την αρετή. Μεγάλωσε σε περιβάλλον πλούσιο αλλά διεφύλαξε την καρδιά της και δεν έγινε σκληρή και φιλοχρήματη.

Σε ηλικία 12 ετών μένει ορφανή από μητέρα και ο πατέρας της με μεγαλύτερο ζήλο την μεγαλώνει «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου». Οι αρετές της πολλαπλασιάζονται και αποφασίζει να αφιερωθεί στο νυμφίο Χριστό. Ο πατέρας της σε ηλικία 18 ετών αποφασίζει να την παντρέψει με ένα καλό νέο. Όμως, η Ευφροσύνη έχει πάρει την απόφαση να ζήσει εν παρθενία.

Όταν ο πατέρας της έλειπε για ημέρες από το σπίτι ήλθε στην πόλη ένας σοφός πνευματικός γέροντας, τον οποίο κάλεσε και αφού εξομολογήθηκε του ζήτησε την συμβουλή. Ο γέροντας της απαντά : « Ξέρεις, κόρη μου, ότι ο Κύριος λέγει στο ιερό Ευαγγέλιο: ο φιλών πατέρα ή μητέρα υπέρ εμέ, ουκ εστί μου άξιος. Αφού λοιπόν ο φιλόστοργος αυτός Δεσπότης άναψε στην  καρδιά σου τον ιερόν αυτόν και σωτήριον έρωτα, να σπεύσεις όσο μπορείς γρηγορότερα. Άρον τον σταυρόν και ακολούθησε. Αυτόν, πριν ψυχρανθεί ο πόθος σου. Μη αφήσεις να φθείρει την παρθενία σου φθαρτός άνθρωπος. Νυμφεύσου τον ουράνιο Βασιλέα, για να αγάλλεσαι με αυτόν ζωήν αιώνιον». Χάρηκε και ζήτησε από τον Γέροντα να την κάνει Μοναχή, πράγμα που έγινε.

Για να μη μπορέσει ο πατέρας Παφνούτιος και οι συγγενείς να τη βρουν και να γυρίσει στον κόσμο σκέφτηκε να ντυθεί άνδρας και να πάει να μονάσει σε ανδρικό μοναστήρι. Πραγματικά, την ημέρα που έφυγε ο πατέρας της από το μοναστήρι παρουσιάζεται στον Ηγούμενο ως βασιλικός ευνούχος με το όνομα Σμάραγδος και ζητά να μονάσει. Ο Ηγούμενος δέχεται και έστειλε τον Σμάραγδο στην συνοδεία του Γέροντος Αγαπίου, ενός σοφού και με πολλές αρετές μοναχού.

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός

 

Ταις διδαχαίς συ το Γένος εφώτισας και της δουλείας τα σκότη διέλυσας.

Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός ήταν φλογερός πατριώτης, εθνεγέρτης, ιερομόναχος, υπηρέτης του Χριστού. Εργάτης της Ρωμαίικης ελληνικής παράδοσης, κήρυκας της Αληθείας και της Ελευθερίας του υπόδουλου Γένους. Διέφερε από τους άλλους ιεροκήρυκες τους επηρεασθέντες από την Δύση. Δικαίως η Αγία μας εκκλησία τον ανακήρυξε Ισαπόστολο.

Το 1714 γεννήθηκε στο χωριό Μεγάλο Δένδρο της Αιτωλίας ο πατρο - Κοσμάς. Στο ιεροδιδασκαλείο του Λύτσικα στη Σεγδίτσα της Παρνασίδος και στη Μονή Αγίας Παρασκευής στα Βραγγιανά των Αγράφων μαθαίνει τα πρώτα γράμματα. Διδάσκει ως «υποδιδάσκαλος» στα γύρω χωριά της περιοχής. Επειδή επιθυμεί να λάβει ανώτερη μόρφωση μεταβαίνει στην Αθωνιάδα Σχολή στο Άγιο Όρος περίπου το 1750 με τους ξακουστούς δασκάλους Παν. Παλαμά, τον Ευγένιο Βούλγαρη και τον Νικ. Τζαρτζούλη.

Εκεί επιδίδεται με ιδιαίτερο ζήλο στην μελέτη των Γραφών. Δεν γνωρίζουμε ακριβώς τις σπουδές του. Από τα κηρύγματά του και τα γραπτά του βγαίνει το συμπέρασμα ότι κατείχε άριστα τα Ελληνικά, είχε βαθιά θεολογική παιδεία και πάρα πολλές γνώσεις από πολλές άλλες επιστήμες. Κατείχε και αρκετές ξένες γλώσσες. Ο ίδιος γράφει: «... έφθειρα την ζωήν μου εις την σπουδήν σαράντα πενήντα χρόνους... τα βάθη της σοφίας ήρεύνησα». Το 1759 στη Μονή Φιλοθέου γίνεται μοναχός και λαμβάνει το όνομα Κοσμάς από Κώνστας.

Ώπα Βαγγέλη…

 

Βαγγέλης Χαλιγιάννης

Γράφει ο Γκόγκος Χρήστος

Πόσες φορές δεν ακούσαμε και δεν προφέραμε αυτές τις λέξεις μπροστά στον σπουδαίο Βαγγέλη Χαλιγιάννη.

Γεννήθηκε το (1938-2019),  υπήρξε ένα από τα καλύτερα κλαρίνα του Παρακαλάμου, μέλος της μεγάλης μουσικής οικογένειας των Χαλιγιάννιδων, ήταν γιος του Γιάννη Χαλιγιάννη ή Κερίμη (1890).

Ο Βαγγέλης Χαλιγαννης αναφέρεται από ντόπιους μουσικούς ως ένας δεξιοτέχνης που απέδιδε με το κλαρίνο του το τοπικό παρακαλαμιώτικο χρώμα με τον πλέον γνήσιο τρόπο.

Έχει συνεργαστεί με τον Βασίλη Σαλέα στην Αθήνα από το 1988 έως το 1990. Από τους παλαιότερους ντόπιους φημισμένους μουσικούς, έπαιξε δίπλα στον  Φεΐμη και τον Ισένη τον Καντρή και τον Κερίμη, συνεχίζοντας επάξια τη μεγάλη μουσική παράδοση του τόπου.

Δίδαξε και επηρέασε πολλούς νεότερους μουσικούς , όπως τον Νίκο Τάσση από την Βροντισμένη, τον Βασίλη Τόλη από την Σιούτιστα, τον Λάμπρο Καραφέρη από το Λίθινο και φυσικά όλους τους παρακαλαμιώτες κλαρινίστες και όχι μόνο, που συνεχίζουν μέχρι σήμερα το ιδιαίτερο μουσικό του ύφος.

Ήταν μοναδικός. Με τον αυτοσχεδιασμό του μπορούσε να συγκινήσει βαθιά και να κάνει τον ακροατή να δακρύσει. Το παίξιμό του ήταν γνήσιο, εκφραστικό και πηγαίο, γεμάτο ψυχή, γεγονός που καθήλωνε όσους τον άκουγαν. Δεν είναι τυχαίο ότι το ύφος του υιοθετήθηκε και συνεχίζει να εμπνέει τους περισσότερους νέους κλαρινίστες.

Ακούραστος εργάτης της μουσικής έπαιζε από το βράδυ μέχρι το πρωί της άλλης μέρας στα σκέτα χωρίς μεγάφωνα. Κλαρίνο-βιολί, λαούτο και ντέφι.

Ξεχωριστή ήταν και η σχέση του Βαγγέλη με τον πρωτοχορευτή. Παρακολουθούσε κάθε του βήμα και αυτοσχεδίαζε μαζί του, δημιουργώντας έναν μοναδικό μουσικό διάλογο.  Έκλεινε τα μάτια και σήκωνε το κλαρίνο σαν να ήθελε να διαβεί βουνά και κάμπους, γη και ουρανό, και ύστερα, έπειτα από ώρες ασταμάτητου παιξίματος,  χάιδευε το πρόσωπό του από την βαριά κούραση. Χαρακτηριστική κίνηση του Βαγγέλη.

Είχε μία σπάνια αμεσότητα με τον κόσμο. Ανάμεσα σε εκείνον και το κοινό δεν υπήρχε απόσταση. Υπήρχε μία αόρατη σχέση εμπιστοσύνης, που γεννιόταν από την πρώτη κιόλας νότα.

Δεν έπαιζε για τον κόσμο, έπαιζε μαζί του. Ακολουθούσε τον παλμό του γλεντιού, αφουγκραζόταν τον χορευτή, συνομιλούσε με το τραγούδι και άφηνε το κλαρίνο του να γίνει η φωνή των ψυχών. Με τον αυτοσχεδιασμό του μπορούσε να ξεσηκώνει, να συγκινεί να κάνει τον άνθρωπο να χαμογελάει και την ίδια στιγμή να δακρύζει.

Κάθε εμφάνισή του γινόταν μία βιωματική εμπειρία  όπου μουσικός και ακροατές ενώνονταν σε έναν κοινό κύκλο μνήμης, έκφρασης και γλεντιού.  Αυτή η βαθιά επαφή και σχέση με τους ανθρώπους ήταν το μεγαλύτερο χάρισμά του. Γι’ αυτό και ο Βαγγέλης Χαλιγιάννης δεν ζει μόνο στις ηχογραφήσεις ή στις αναμνήσεις όσων τον γνώρισαν. 

Ζει κάθε φορά που ένα κλαρίνο αποδίδει με αλήθεια το πωγωνίσιο ύφος και κάθε φορά που μια μελωδία κατορθώνει να αγγίξει την ψυχή του ανθρώπου.

Χαρακτηριστικό είναι αυτό που έγραψε ο Παρακαλαμιώτης δάσκαλος χορού Δ. Ντότης, ζήλεψε ο θεός την τέχνη του και τον πήρε κοντά του.

Να απολαμβάνει εκείνος το κελάηδισμα του κλαρίνου του, να αναστενάζουν οι άγγελοι και να σκάει ο χάρος.

Ο Βαγγέλης Χαλιγιάννης δεν ήταν μόνο ένας σπουδαίος μουσικός. Ήταν μία ολόκληρη μουσική σχολή για τον Παρακάλαμο. Η δεξιοτεχνία του, τα προσωπικά του μελωδικά γυρίσματα και οι μοναδικές του ερμηνείες σε σκοπούς, όπως η Μαυροφορεμένη, άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα στην τοπική μουσική παράδοση.

Ίσως, Βαγγέλη να μην γνώρισες όσο ζούσες την αναγνώριση που πραγματικά άξιζες. Όμως κατέκτησες κάτι σπουδαιότερο. Μια ξεχωριστή θέση στις καρδιές όλων μας.

Στη γειτονιά των αγγέλων που βρίσκεσαι πλέον μαζί με τα αδέλφια σου τον Λευτέρη, τον Αντώνη, τον Μιχάλη, τον Χαλίλη και πολλούς άλλους θα κάνετε όλους εμάς να δακρύζουμε με το γλυκό σας αποτύπωμα, στη μουσική μας παράδοσης.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει και στον αξέχαστο  μουσικό Χρήστο Τζούλη, ο οποίος συνδεόταν με τον Βαγγέλη Χαλιγιάννη με βαθιά φιλία και αμοιβαία εκτίμηση. Ο Χρήστος κατέγραφε συχνά τα παιξίματα του Βαγγέλη, και άφησε έτσι πίσω του παρακαταθήκη ένα ανεκτίμητο υλικό το οποίο θα κρατά τη μνήμη και το έργο του Βαγγέλη ζωντανό, διασφαλίζοντας πως θα παραμείνει ανεξίτηλο στο πέρασμα του χρόνου.

 Η μοίρα το έφερε να φύγουν με μόλις ενάμιση μήνα διαφορά.  15 Σεπτεμβρίου 2019 ο Βαγγέλης 81 ετών, και 29 Οκτωβρίου 2019 ο Χρήστος 63 ετών.

Ας είναι αιωνία η μνήμη τους. Το έργο τους θα παραμένει άσβεστο μέσα στις καρδιές μας και θα αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.

 Μόνο αγάπη και δέος για αυτούς τους δύο ατόφιους ανθρώπους και μουσικούς

Ευχαριστώ.

Μοιρολόι

 

Μοιρολόι

Στη μνήμη του Βαγγέλη Χαλιγιάννη

Γράφει ο Γκόγκος Χρήστος

Τα ηπειρώτικα μοιρολόγια, αποτελούν μια από τις αρχαιότερες μορφές οργανικής και φωνητικής μουσικής παράδοσης της Ηπείρου. Πρόκειται για ελεύθερες, αυτοσχεδιαστικές μελωδίες, χωρίς αυστηρό μετρικό σχήμα, που αποτυπώνουν τον ανθρώπινο πόνο, τη μνήμη και τη νοσταλγία.

Εκφράζουν τον θρήνο και τη λύπη, συνήθως σε στιγμές θανάτου ή απώλειας αλλά και βιώματα όπως ο έρωτας και η ξενιτιά, διατηρώντας έτσι τις παραδόσεις και την πολιτιστική κληρονομιά της κάθε περιοχής.

Τα μοιρολόγια, αποτελούν ένα μοναδικό πεδίο μουσικής έρευνας, έναν μουσικό τρόπο μέσα από τον οποίο  εκδηλώνεται ο πόνος της ψυχής, κυρίως μέσα από τον ιδιαίτερο και μοναχικό ήχο του κλαρίνου ή του βιολιού, οργάνων που δρουν ως προέκταση της ανθρώπινης φωνής.

Το ηπειρώτικο μοιρολόι είναι συστατικό στοιχείο της ψυχοσύνθεσης του Ηπειρώτη που τον χαρακτηρίζει ως ύπαρξη. Κάθε Ηπειρώτης είναι υπερήφανος για τη μουσική αυτή, με έναν απαράμιλλο και αρχέγονο τρόπο που περνάει από γενιά σε γενιά.  Δεν μπορεί να μιλήσει κανείς εύκολα για αυτή τη μουσική, καθώς είναι κάτι που βιώνει μέσα από την ηπειρώτικη μουσική κάτι οικουμενικό, αλλά άκρως προσωπικό.

Τα μοιρολόγια - τα λόγια της μοίρας, τα θρηνητικά άσματα των γυναικών προς τους νεκρούς τους- συγκαταλέγονται στις αρχαιότερες μορφές της ελληνικής μουσικής παράδοσης και πολλοί ερευνητές εντοπίζουν τις ρίζες τους στους αρχαίους θρήνους. Συναρπαστικό.

Μουσείο Παύλου Βρέλλη: Ένα Οχυρό του Ελληνισμού

 

Το ψηφιδωτό που βρίσκεται αριστερά της εισόδου, είναι η μορφή της Παναγίας (αντίγραφο του ψηφιδωτού της Μονής Χίου, του 11ου αιώνα)

Γράφει ο Μανιάτης Γιώργος

Πρόλογος

Η πόρτα έκλεισε πίσω μου και κατέβηκα τα πρώτα σκαλοπάτια με δυσκολία. Η απουσία φυσικού φωτός και ο πολύ χαμηλός τεχνητός φωτισμός με έκαναν να είμαι πολύ προσεκτικός στο διάβα μου. Σε λίγα μόλις μέτρα, το πρώτο έκθεμα.

Μου έκανε εντύπωση αυτή η σκοτεινή ατμόσφαιρα, υποτίθεται ότι σε ένα μουσείο η παρατήρηση είναι η βασική απόλαυση του επισκέπτη.

«Μάλλον δεν είναι ένα μουσείο σαν όλα τα άλλα», σκέφτηκα για μια στιγμή.

Μπιζάνι Ιωαννίνων

Βρισκόμαστε στο 12ο χλμ. Εθνικής οδού Ιωαννίνων – Άρτας, έτος 1983. Έχοντας συνταξιοδοτηθεί, σε ηλικία 60 ετών, ο Παύλος Βρέλλης αγοράζει με το εφ’ άπαξ του αυτόν τον χώρο 17 στρεμμάτων, στο χωριό Μπιζάνι. Χαράζει δρόμους, διαμορφώνει πλατείες, φυτεύει δέντρα. Στο κτίριο που θα στέγαζε το Μουσείο, δίνει ο ίδιος μορφή αστικής φρουριακής αρχιτεκτονικής της ενδοχώρας της Ηπείρου κατά τον 18ο αιώνα.

Κάτω αριστερά η είσοδος, ακολουθεί ένα μικρό κτήριο που λειτουργεί ως χώρος υποδοχής των επισκεπτών. Πάνω δεξιά το βασικό κτήριο που φιλοξενεί το Μουσείο.

Προεπανάσταση

                       «Φιλική Εταιρεία»      

Από τα πρώτα κιόλας εκθέματα, ο ιδιαίτερα χαμηλός φωτισμός σε συνδυασμό με τη διαμόρφωση και το περιεχόμενο του μουσείου, με έκαναν να νιώσω μία ατμόσφαιρα απουσίας της ροής του χρόνου. Ολοένα και περισσότερο, μου δινόταν η αίσθηση ότι «γλιστρούσα» ανάμεσα σε «παγωμένα» στο χρόνο στιγμιότυπα ορόσημων γεγονότων του Ελληνικού Γένους. «Εξαιρετικά ευφυής προσέγγιση του καλλιτέχνη, που αποτελεί θεμέλιο λίθο του μουσείου», ήταν μία από τις σκέψεις μου, κατά την περιήγησή μου στην πρώτη κατηγορία εκθεμάτων με τίτλο «Προεπανάσταση»: https://www.vrellis.gr/category/proepanastasi/

«Η σφαγή του Αλη-πασά»

Οι Τούρκοι  σκότωσαν τον Αλή Πασά, του έκοψαν το κεφάλι (στο βάθος) και πάγωσαν όλα στο χρόνο.

Παύλος Βρέλλης

Είναι γλύπτης; Είναι ζωγράφος; Αρχιτέκτονας ή πολιτικός μηχανικός; Σκηνοθέτης; Ηλεκτρολόγος ή Οικοδόμος; Ποιες άλλες ειδικότητες χρειάστηκαν για τη δημιουργία αυτού του «Οχυρού» του Ελληνισμού; 

«Ο δημιουργός και το δημιούργημά του»

Προτού διαβώ την είσοδο του μουσειακού χώρου, ένας συνοδός μού έδωσε βασικές πληροφορίες για το ιστορικό και την ταυτότητα του μουσείου. Ομολογώ ότι έμεινα έκπληκτος στο τέλος της περιγραφής του, όταν άκουσα τη φράση: «Η διαμόρφωση του εξωτερικού χώρου των 17 στρεμμάτων, η κατασκευή όλων των κτηρίων, η δημιουργία των κέρινων ομοιωμάτων, η επιλογή της ένδυσης αυτών, οτιδήποτε συναντήσατε εκτός και όσα θα δείτε εντός του μουσείου, είναι όλα έμπνευση και δουλειά ενός μόνο ανθρώπου.»

Πώς μπορεί κάτι τέτοιο να είναι εφικτό; Εάν υπάρχει απάντηση, ίσως ένα μέρος αυτής να βρίσκεται στα βιώματα του Παύλου Βρέλλη μέχρι την ηλικία των 60 ετών, οπότε βάζει μπρος αυτό το ασύλληπτο και ασύμμετρο εγχείρημα. Σύντομο βιογραφικό του καλλιτέχνη παρουσιάζεται στον ακόλουθο σύνδεσμο: https://www.vrellis.gr/pavlos-vrellis/

Επανάσταση

Ακολουθώντας ένα βασικό μονοπάτι πολύ χαμηλού φωτισμού, έρχεσαι αντιμέτωπος με εσωτερικές κοιλότητες, οι οποίες φιλοξενούν τα κέρινα ομοιώματα. Όλα τριγύρω σου προσομοιάζουν τοίχους-πετρώματα σπηλαίου και σε κάθε κοιλότητα υπάρχει μια διαφορετική σκηνή. Έτσι φαντάστηκε ο καλλιτέχνης το ταξίδι του επισκέπτη στο χρονικό της Ελληνικής Ιστορίας.   

     Μακρυγιάννης

                                       

Η κάθε σκηνή διαμορφώνεται από πρόσωπα    –με κατάλληλη ένδυση εποχής και σε πραγματικές διαστάσεις– και από αντικείμενα εποχής που ολοκληρώνουν το στιγμιότυπο.

   Κολοκοτρώνης

 Με τον Κολοκοτρώνη στη φυλακή, ολοκληρώνεται η 2η κατηγορία εκθεμάτων με τίτλο «Επανάσταση». Σε αυτό το σημείο, στις προσωπικές σημειώσεις του Παύλου Βρέλλη διαβάζουμε: 

Νικηταράς

«Κλείνοντας αυτή την ενότητα, αναφέρω ότι διάλεξα τις προσωπικότητες του Κολοκοτρώνη, του Νικηταρά και του Μακρυγιάννη, ξέροντας ότι έδωσαν ό,τι είχαν για τον Τόπο και τον Αγώνα και αντί για ουσιώδη αναγνώριση και δικαίωση, εισέπραξαν πίκρα. Και οι τρεις αυτοί επώνυμοι ήρωες και πολλοί άλλοι … επώνυμοι και ανώνυμοι». Σχετικός σύνδεσμος: https://www.vrellis.gr/category/epanastasi/

Σύγχρονες Αναφορές και Αφιερώματα

Η κάθε σκηνή αποζητά τη λήψη της. Είμαι ο κάμεραμαν. Κινούμαι λίγο δεξιά, αριστερά, πασχίζω να βρω την καλύτερη οπτική γωνία. Σε συνθήκες πολύ χαμηλού φωτισμού, αναζητώ τις λεπτομέρειες στα πρόσωπα των πρωταγωνιστών. Άραγε, τι σκέφτονται, τι νιώθουν; 

  Γυναίκες της Πίνδου

Υπάρχουν, μάλιστα, κάποιοι χώροι-ανοίγματα με εκθέματα 360˚ ολόγυρα μου, άλλα μπροστά μου, άλλα υπερυψωμένα, στα πλάγια μου. Γίνομαι αποδέκτης πολλαπλών σκηνών ταυτόχρονα.

Βρίσκομαι στην 3η ενότητα με τίτλο «Σύγχρονες Αναφορές και Αφιερώματα», όταν αρχίζω να αναρωτιέμαι ποιος είναι πραγματικά το επίκεντρο. Η Ελληνική Ιστορία που στέκει αναλλοίωτη στο χρόνο ή εγώ –ένας περαστικός– που έχω τη δυνατότητα να διδαχθώ από αυτήν;

Σύνδεσμος: https://www.vrellis.gr/category/sygxrona/

Το εργαστήρι του Π. Βρέλλη

Η τελευταία σύνθεση αναβιώνει το παλιό εργαστήρι του καλλιτέχνη, το 1971, στο πατρικό του σπίτι, στα Γιάννενα. Αποτυπώνεται ο ίδιος να φτιάχνει το πήλινο πρόπλασμά του, σε φυσικό μέγεθος. Απρόσμενη έκπληξη να μας προσφέρει αυτή την εικόνα στην ολοκλήρωση της περιήγησης!

Περισσότερα εδώ: https://www.vrellis.gr/to-ergastiri-moy/

Εξερχόμενος από το χώρο του Μουσείου, νιώθω πλούσιος με όσα είδα και όσα βίωσα. Είμαι βαθιά ευγνώμων στον καλλιτέχνη. Παράλληλα, νιώθω απογοήτευση. Δε θα καταφέρω να τον γνωρίσω από κοντά. Καθυστέρησα πάνω από 16 χρόνια. Κι είχα τόσα να τον ρωτήσω.

Ο Παύλος Βρέλλης έφυγε από τη ζωή στις 23 Ιουλίου 2010.

Όπως τους Ήρωες του Ελληνικού Γένους, έτσι και τον Π. Βρέλλη μπορώ πλέον να τον γνωρίσω μόνο από τις πράξεις του και τα κείμενά του.

Επίλογος

«Ξεκινώ με το Κρυφό Σχολειό, σα φόρο Τιμής σε όσους κράτησαν τη γλώσσα και την Εθνική μας ταυτότητα, στους σκοτεινούς πρώτους χρόνους της Τουρκοκρατίας.»

Πρόκειται για το πρώτο έκθεμα που συναντά ο επισκέπτης. «Τη σύνθεση αυτή που έκαμα, την πίστεψα, τη μελέτησα, την αγάπησα». Αυτή η σύνθεση είναι η αιτία που τον οδήγησε στο αποτέλεσμα του Μουσείου, όπως μας αποκαλύπτει ο ίδιος σε κείμενό του.

Στα λιγοστά Κρυφά Σχολειά κατά τους αιώνες της σκλαβιάς, ο Π. Βρέλλης εντοπίζει την ελπίδα για το αύριο. Θρησκεία, Γλώσσα, Πατρίδα, όλα διατηρήθηκαν στις ψυχές λιγοστών παιδιών από παπά-δάσκαλους. Λιγοστά Κρυφά Σχολειά με λιγοστά παιδιά. Αυτά αρκούσαν για να διατηρηθεί η «φλόγα».

Ο Π. Βρέλλης αγωνιά για το αύριο του Τόπου. Στην ηλικία των 60 ετών, το «οπλοστάσιό» του είναι πλήρες. «Μέτρησα την αντοχή μου και την ανοχή μου», μας γράφει, τη στιγμή που συνειδητοποιεί ο ίδιος ότι ήρθε η δική του ώρα να προσφέρει στις μελλοντικές γενιές.

Ο δικός του «Αγώνας» διήρκησε 13 ολόκληρα χρόνια. Στις 31 Ιουλίου 1995, το σύγχρονο Κρυφό Σχολειό ξεκινά τη λειτουργία του. Στην ηλικία των 73 ετών, ο Π. Βρέλλης παραδίδει σε όλους μας έναν ιερό χώρο, που διαφυλάττει τις αξίες του Ελληνισμού και διατηρεί την ελπίδα για τη συνέχεια και το μέλλον της Ελλάδας.

Η βίαιη-ανορθόδοξη συγχώνευση δήμων με το πρόγραμμα «Καλλικράτης», προκάλεσε σωρεία προβλημάτων

 

Ένα   μέρος του πολιτικού συστήματος της χώρας φαίνεται ότι έχει αντιληφθεί ότι η βίαιη- ανορθόδοξη  συγχώνευση δήμων που έγινε με το πρόγραμμα «Καλλικράτης», προκάλεσε σωρεία προβλημάτων και συνετέλεσε στην τραγική κατάσταση της περιφέρειας, ιδίως της ακριτικής και της ορεινής.

Επί παραδείγματι, στην ευρύτερη περιοχή Πωγωνίου- Άνω Καλαμά, δημιουργήθηκε ένας Δήμος με τη συνένωση τεσσάρων Δήμων και δύο διευρυμένων Κοινοτήτων του προγράμματος «Καπποδίστριας», με τεράστια εδαφική αρμοδιότητα, με δύσκολο ανάγλυφο και μεγάλες χιλιομετρικές αποστάσεις απ΄την έδρα του, με φυσικό επακόλουθο να παρουσιάζονται ορισμένες φορές σοβαρά ζητήματα δυσλειτουργίας είτε λόγω έλλειψης επαρκών οικονομικών πόρων, είτε λόγω έλλειψης προσωπικού, είτε ανεπάρκειας κάθε μορφής αναγκαίων  μέσων.

Είναι παρήγορο το γεγονός ότι κάποιοι πολιτικοί αρχίζουν να μιλούν ανοιχτά πλέον για την ανάγκη αλλαγών, διορθώσεων σε περιοχές που διαπιστώθηκε τεράστια δυσλειτουργία σε βάρος των τοπικών κοινωνιών.

Διάβασα τις θέσεις επ΄αυτού του ζητήματος και γενικότερα  για την αυτοδιοίκηση  της ΕΛ.Α.Σ. (του κόμματος του πρώην Πρωθυπουργού κ. Τσίπρα)  και πράγματι  αυτές κινούνται προς την σωστή κατεύθυνση και μακάρι και άλλα κόμματα να συνταχθούν προς την ίδια κατεύθυνση.

Επ΄ ευκαιρία να αναφερθώ και στην  θετική εξέλιξη με την απόφαση της Κυβέρνησης να δώσει οικονομική ενίσχυση 10.000 ευρώ σε όποια  οικογένεια θελήσει να μετεγκατασταθεί σε περιοχές με μείωση πληθυσμού. Όμως από μόνο του αυτό το μέτρο δεν αρκεί για την ανατροπή της κατάστασης, χρειάζονται και άλλα πολλά,  τόσο απ΄ την Πολιτεία όσο και απ΄ την τοπική αυτοδιοίκηση…

Παναγιώτης Μανούρης

Το κουτόχορτο τέλος!

 

O Πρωθυπουργός ανακοίνωσε σήμερα στην Βουλή ότι κατόπιν συνεννόησης με τους ιδιοκτήτες των δύο διυλιστηρίων της χώρας, τον Αύγουστο θα μειωθεί η τιμή της βενζίνης κατά 10 λεπτά και η τιμή του πετρελαίου κίνησης κατά 5 λεπτά του ευρώ.

Δηλαδή, με τις σημερινές τιμές των καυσίμων η τιμή τους εάν η μείωση ίσχυε από τώρα,  θα ήταν περίπου 1,85 ευρώ κατά Μ.Ο.   περίπου για την βενζίνη και περίπου 1,70 ευρώ για το ντήζελ. Δεν γνωρίζω ποιος σύμβουλος ή υπουργός είχε την ιδέα να προτείνει αυτό στον Πρωθυπουργό ο οποίος το ενέκρινε και το αποφάσισε, αλλά πρόκειται για μυαλό "σαΐνι"...  

Όταν η τιμή των καυσίμων παραμένει ψηλά παρότι η διεθνής τιμή του πετρελαίου έχει πέσει στα 80 δολάρια, μάλλον η εν λόγω απόφαση εκλαμβάνεται ως κοροϊδία. Εάν η Κυβέρνηση ήθελε  να μειώσει δραστικά  και άμεσα την τιμή των καυσίμων επ΄  ωφελεία των πολιτών, ας συνέχιζε την -έστω και μικρή- μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης  που εφάρμοσε μέχρι τον Ιούνιο  και όχι να ζητήσει απ΄ τους μεγαλοεπιχειρηματίες των διυλιστηρίων να προχωρήσουν σε μικρή μείωση των τεράστιων κερδών τους... 

Η μείωση των κερδών τους μπορούσε να γίνει με άλλο τρόπο και όχι με παρακάλια.  Ας καταλάβουν τα στελέχη της κυβέρνησης ότι πέρασε ο καιρός που μπορούσαν οι πολιτικοί να βαφτίζουν το ψάρι κρέας και το παντεσπάνι ψωμί... Το κουτόχορτο τέλος!

ΥΓ.: Απ΄ τις υψηλές τιμές των καυσίμων όλους αυτούς τους μήνες το Κράτος αποκόμισε μεγάλο οικονομικό όφελος από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης και τους δασμούς που επιβαρύνουν την  τελική τιμή περίπου κατά 60%! 

Τα έσοδα ήταν περισσότερα απ΄ τα προϋπολογισθέντα ακόμη και όταν υπήρξε και η μικρή επιδότηση που δόθηκε με τη μορφή κουπονιού και στην αντλία...

Παναγιώτης Μανούρης

Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή, Μαθηματικός: Έλληνας Δάσκαλος παγκοσμίου αναγνωρίσεως

Καραθεοδωρή Κωνσταντίνος. Έλληνας επιστήμονας παγκοσμίου αναγνωρίσεως. Εργάτης της μαθηματικής επιστήμης και αξιολογότατος σκαπανεύς της επιστήμης της φυσικής αλλά και της αρχαιολογίας. Δάσκαλος με κεφαλαίο δέλτα και επιστήμονας με το έψιλον κεφαλαίο που (πρέπει να) κάνει όλους μας ως Έλληνες να αισθανόμαστε υπερήφανοι για αυτόν. Σπάνια η επιστήμη χαρίζει το όνομα του επιστήμονα σε εφεύρεσή του, όπως έκανε με τον Καραθεοδωρή. Μεγαλούργησε και εκτιμήθηκε το έργο του στην αλλοδαπή περισσότερο παρά στην Ελλάδα.

Ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή γεννήθηκε στο Βερολίνο 13 Σεπτεμβρίου του 1873 και 2 Φεβρουαρίου 1950 στο Μόναχο αφήνει την τελευταία του πνοή, εγκαταλείποντας τα γήινα και αναχωρώντας για το αιώνιο ταξίδι της επιστημονικής καταξίωσης και δικαίωσης. Ο πατέρας του Στέφανος Καραθεοδωρή, ήταν νομικός από την Κωνσταντινούπολη με καταγωγή από το Μποσνοχώρι ή Βύσσα (σήμερα μεταφέρθηκε στη Νέα Βύσσα του Νομού Έβρου) της Δυτικής Θράκης. Εργάστηκε ως διπλωμάτης για την Οθωμανική Αυτοκρατορία, αρχικά ως γραμματέας και κατόπιν ως πρέσβης του Σουλτάνου στις Βρυξέλλες, την Αγία Πετρούπολη και το Βερολίνο. Η μητέρα του Καραθεοδωρή, Δέσποινα, το γένος Πετροκοκκίνου, καταγόταν από τη Χίο. Έμεινε ορφανός από μητέρα σε ηλικία 6 ετών και ανατράφηκε από την γιαγιά του Ευθαλία. Μεγάλωσε σε ένα ευρωπαϊκό, επιστημονικό και αριστοκρατικό περιβάλλον. 

Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στις Βρυξέλλες, όπου ο πατέρας του ήταν πρέσβης της Υψηλής Πύλης από το 1875, με αποτέλεσμα να έχει ως μητρική γλώσσα τα ελληνικά και τα φλαμανδικά. Πριν ακόμη μπει στην εφηβεία μιλά τα τουρκικά και τα γερμανικά. 

Από το 1883 έως το 1885 φοιτά σε σχολεία της Ριβιέρα και του Σαν Ρέμο. Ένα χρόνο φοίτησε σε γυμνάσιο των Βρυξελλών, όπου στο μάθημα της Γεωμετρίας αισθάνθηκε την αγάπη και την κλίση που είχε για τα Μαθηματικά. 

Το 1886 γράφεται στο γυμνάσιο Ατενέ Ρουαγιάλ των Βρυξελλών, από όπου αποφοίτησε το 1891. Στο Βέλγιο τότε γινόταν διαγωνισμός μαθηματικών στον οποίο κλήθηκε η τάξη του να διαγωνιστεί για δύο χρονιές κατά σειρά και ο Καραθεοδωρή πήρε την πρώτη θέση και τις δύο χρονιές. Το 1895 αποκτά το πτυχίο του μηχανικού και αποδεχόμενος πρόσκληση του θείου του Αλέξανδρου Στεφάνου Καραθεοδωρή, ο οποίος ήταν γενικός διοικητής της Κρήτης, και τον επισκέφθηκε στα Χανιά. Εκεί γνωρίστηκε με τον Ελευθέριο Βενιζέλο.

Ας κάνουν το καθήκον τους...

 

Σε προηγούμενο άρθρο μου στο « parakalamoscity» είχα αναφερθεί στις ευθύνες του πολιτικού συστήματος για την εγκατάλειψη της ακριτικής περιοχής η οποία οδηγείται στον αφανισμό καθώς και στην αδυναμία τοπικών παραγόντων να αντιδράσουν δυναμικά λόγω πολιτικών δεσμεύσεων, προσωπικών συμφερόντων και σκοπιμοτήτων.

Και όπως είχα σημειώσει σε εκείνο το άρθρο μου, μπορεί το αθηνοκεντρικό Κράτος και το πολιτικό σύστημα να φέρει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για αυτή την αρνητική πορεία  του Πωγωνίου, αλλά δεν πρέπει να κλείσουμε τα μάτια μας στις ευθύνες και ορισμένων εξ όσων  άσκησαν και ασκούν την διακυβέρνηση του Δήμου μας.  

Πρόκειται που γι΄ αυτούς που πρώτο μέλημά τους δεν ήταν ή δεν είναι το κοινό συμφέρον των κατοίκων και δημοτών του Δήμου και η σωτηρία του τόπου, αλλά η πρώτιστα και κύρια το προσωπικό τους βόλεμα:  Η ενασχόληση με την αυτοδιοίκηση ως μέσο βιοπορισμού.  Αλλά και το βόλεμα των ημετέρων και η ευνοϊκή μεταχείριση των φίλων, σε βάρος του γενικού συμφέροντος.

Στον Δήμο Πωγωνίου δυστυχώς,  εάν κάποιος ανήκει  στον στενό πυρήνα των φίλων «αρμών» της  εξουσίας έχει παραπάνω δικαιώματα απ΄τους υπόλοιπους δημότες.  Εάν –πολύ δε περισσότερο- είναι εργαζόμενος στον Δήμο και  είναι του «συστήματος εξουσίας» τότε απολαμβάνει ευνοϊκή μεταχείριση, μπορεί και να μην δουλεύει. Εάν  δεν θεωρείται ότι είναι φίλος ή υποστηρικτής του «στενού συστήματος»  τότε αντιμετωπίζεται ως εχθρός και φορτώνεται στις πλάτες του και την δουλειά των ευνοημένων φίλων και παρατρεχάμενων παραγόντων της τοπικής εξουσίας.

Να αναφερθώ στην κοινωνική πολιτική του Δήμου;

Εντάξει καλό είναι το κοινωνικό παντοπωλείο που λειτουργεί ικανοποιητικά, αλλά που είναι η λοιπή κοινωνική πολιτική;

Οι κοινωνικές υπηρεσίες που παρέχονται στους κατοίκους είναι επαρκείς; Μάλλον όχι!

Και τουλάχιστον δεν είναι ισότιμες σε όλους τους κατοίκους…  Ικανοποιητικές οι υπηρεσίες     που παρέχονται στην Δημοτική Ενότητα της έδρας του Δήμου και ίσως  σε μία ακόμη  δημοτική ενότητα, ανεπαρκείς στις άλλες και ιδιαίτερα σε αυτή που είναι η μεγαλύτερη Δημοτική Ενότητα!  Κάτοικοι που έχουν ανάγκη τις κοινωνικές υπηρεσίες μάταια επί  χρόνια  περιμένουν να τις δουν και κανείς αρμόδιος δεν ευαισθητοποιείται για   να μην ξεβολέψει τους  -μόνιμα- ευνοούμενους της τοπικής εξουσίας.

Το ΚΔΑΠ κινδυνεύει με κλείσιμο και κανείς απ΄ τους υψηλά ιστάμενους δεν ενδιαφέρεται…

ΚΑΠΗ  (υπο)λειτουργεί μόνο στην έδρα του Δήμου λες και οι άλλες δημοτικές ενότητες δεν έχουν γέροντες…

Διερωτώμαι:  Ο γενικός γραμματέας του Δήμου κ. Βιρβίλης, που όταν διετέλεσε Δήμαρχος του τέως Δήμου Άνω Καλαμά  ήταν απ΄ τους πρώτους αυτοδιοικητικούς  που έβαλαν τις βάσεις των κοινωνικών υπηρεσιών («Βοήθεια στο σπίτι», ΚΔΑΠ, ΚΗΦΗ, ΚΑΠΗ) πως ανέχεται αυτή την κατάσταση;

Πως ανέχεται αυτή την κατάσταση ο –απ΄ τις αρχές του έτους- αρμόδιος για την κοινωνική πολιτική αντιδήμαρχος, έμπειρος αυτοδιοικητικός κ. Γιούνης;

Πότε, ο κατά γενική ομολογία κοινωνικά ευαίσθητος  Δήμαρχος θα «βάλει τάξη» σε αυτή την κατάσταση;   Όταν εκπνεύσει και αυτή η θητεία του; ΄Η στην επόμενη που είναι βέβαιη αφού «παίζει» χωρίς αντίπαλο;

Η τοπική εξουσία πρέπει να αφυπνισθεί και να μην συντελεί με τις αδυναμίες και τις αστοχίες της , στην εγκατάλειψη της περιοχής απ΄ το αθηνοκεντρικό Κράτος και το πολιτικό σύστημα που οδηγεί στον αφανισμό της.  Να κάνει τουλάχιστον το δικό της καθήκον… 

Να εξαντλήσει όλες τις δυνάμεις της και όλες τις δυνατότητές της για την αναστροφή της καταστροφικής πορείας... 

Υπάρχει ελπίς; 

Υπάρχει,  εάν πραγματικά όλοι το θέλουμε και όλοι αγωνιστούμε…

 Άλλωστε η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία…

Παναγιώτης Μανούρης

Άγιος Κωνσταντίνος Μέγας, Ισαπόστολος και πρώτος Ορθόδοξος Αυτοκράτορας και Αγία Ελένη Ισαπόστολος και μητέρα του

Η οικογένεια αποτελεί το πρωταρχικό κύτταρο κάθε κοινωνίας και σε κάθε εποχή. Η «ποιότητα» της οικογένειας αποτελεί το καθοριστικό στοιχείο για την πορεία της κοινωνίας. Η δημιουργία οικογένειας δεν αποτελεί εμπόδιο για την πορεία του ανθρώπου προς την κατά χάρη θέωση. Θα έγραφα ότι πολλές φορές την βοηθά αυτή την πορεία. Υπάρχουν άγιοι σύζυγοι ή πατέρας και παιδιά ή μητέρα με παιδιά. Σήμερα θα ασχοληθούμε με την περίπτωση μητέρας και υιού. Ναι, καλά αντιληφθήκατε, αναφερόμαστε  στους ισαποστόλους Αγία Ελένη και τον υιό της Άγιο Κωνσταντίνο τον κατά την Ιστορία Μέγας.

Αγία Ελένη

Ελληνίδα γεννηθείσα στο Δρέπανο της Μικράς Ασίας περί το 247 μ. Χ., Ήταν κόρη πανδοχέα και σύζυγος του Κωνστάντιου ή Κωνσταντίνου Χλωρού. Τον Κωνσταντίνο γέννησε μεταξύ των ετών 272-288 στη  Ναϊσό της Μοισίας. Μετά από πέντε έτη ο Κωνστάντιος γίνεται Καίσαρας από τον Διοκλητιανό και επειδή η Ελένη ήταν ταπεινής καταγωγής, αυτό ήταν αντίθετο στο νομικά πλαίσιο της εποχής, την χωρίζει και παντρεύεται την θετή κόρη του αυτοκράτορα Μαξιμιανού, Θεοδώρα. Ο Μέγας Κωνσταντίνος τιμούσε υπερβολικά την μητέρα του. Έβαλε τη μορφή της σε νομίσματα και ονόμασε Ελενόπολη τη γενέτειρά της.

Η Αγία έδειξε την ευσέβειά της προς την Εκκλησία με πολλές ευεργεσίες και ανοικοδομήσεις ναών σε πολλές πόλεις, όπως στη Ρώμη του Τιμίου Σταυρού, στην Κωνσταντινούπολη των Αγίων Αποστόλων , στο όρος των Ελαιών τη Βασιλική της Γεθσημανή. Το 326 πήγε στους Αγίους Τόπους όπου  «με μέγαν κόπον και πολλὴν έξοδον και φοβερίσματα ηύρεν τον τίμιον σταυρὸν και τους άλλους δύο σταυρούς των ληστών», όπως γράφει ο Κύπριος Χρονογράφος Λεόντιος Μαχαιράς. Με θαυμαστό τρόπο ξεχώρισε ο Σταυρός του Σωτήρα Χριστού μας από εκείνους των ληστών.

Η τελευταία πτήση για ένα σπίτι που δεν πρόλαβε να κατοικήσει

 

Σήμερα η φύση θρηνεί έναν ταξιδιώτη.

Αυτός ο πελαργός που διέσχισε ηπείρους και θάλασσες για να φθάσει στην πατρίδα μας, έχασε την ζωή του με το πιο σκληρό τρόπο.

Σε μια προσπάθεια  να διεκδικήσει τον δικό του χώρο, μια θέση σε μια φωλιά πάνω σε μια κολώνα της ΔΕΗ, η μοίρα του έπαιξε το πιο άσχημο παιγνίδι.

Μια λάθος κίνηση, μια επαφή με τα καλώδια και έσβησε ακαριαία στην άσφαλτο.

Είναι οδυνηρό να βλέπεις ένα τόσο εμβληματικό πουλί νεκρό, θύμα της μάχης που σε άλλες συνθήκες θα κατέληγε απλώς σε μια υποχώρηση.

Όμως στις κολώνες του ηλεκτρικού ρεύματος το λάθος δεν συγχωρείται.

Αυτή η απώλεια μας υπενθυμίζει ότι η συνύπαρξη μας με την άγρια ζωή απαιτεί σεβασμό και πρόνοια.

Οι πελαργοί μας επιλέγουν κάθε χρόνο, φέρνοντας την άνοιξη και την ελπίδα.

Τους χρωστάμε ένα ασφαλέστερο περιβάλλον.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ

ΝΑΙ. Ο ΔΕΔΔΗΕ ΔΕΗ μπορεί να παρέμβει. Ειδικές μεταλλικές πλατφόρμες πάνω από τους μονωτήρες ώστε οι πελαργοί να φωλιάζουν με ασφάλεια μακριά από γυμνά καλώδια.

Τοποθέτηση ειδικών καλυμμάτων στα σημεία που είναι επικίνδυνα για ηλεκτροπληξία.

Ας γίνει αυτό το δυσάρεστο γεγονός η αφορμή να ζητήσουμε από τους Δήμους μας και την ΔΕΔΔΗΕ να θωρακίσουν τις φωλιές στο Παρακάλαμο.

Δεν θέλουμε άλλους νεκρούς αγγελιαφόρος της άνοιξης στα πεζοδρόμια μας.

Και ταξίδι εκεί ψηλά.....

Τσιάνος Ευάγγελος

Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή παρά 40 χρόνια σκλαβιά και φυλακή

 

Χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία ο Κύριος μετά Σου.

Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή παρά 40 χρόνια σκλαβιά και φυλακή.

Διακόσια χρόνια κύλησαν όπως το νερό στο αυλάκι. Διακόσια χρόνια από τον ξεσηκωμό των προγόνων μας. Ένας ξεσηκωμός για την Χριστού την πίστη την Αγία και της Ελλάδος την Ελευθερία. Την ημέρα που το σκλαβωμένο, τότε, γένος γιόρταζε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, την καλή είδηση του Αρχαγγέλου προς την Θεομήτορα Παναγία για Τη σάρκωση και  τον ερχομό του λυτρωτή μας, από τα δεσμά της αμαρτίας, το υπόδουλο γένος κήρυττε την επανάσταση εναντίον μιας αυτοκρατορίας της εποχής εκείνης, ενώ  στην Ευρώπη επικρατούσε εχθρικό κλίμα εναντίον κάθε απελευθερωτικού αγώνος. Η Ιερά Συμμαχία με την ηγεσία του Μέτερνιχ δεν ήθελε να απελευθερωθούν σκλαβωμένοι λαοί και έθνη. Επιθυμούσε μια ισχυρά μουσουλμανική Τουρκία.

Του Έλληνα ο τράχηλος δεν υπομένει ζυγό. Ας το συνειδητοποιήσουν όλοι. Εχθροί και κυρίως οι ονειρευόμενοι μπλε πατρίδες και Ελλάδα σκλαβωμένη. Το αποδείξαμε ότι είμαστε Λαός φιλειρηνικός και πατριώτες. Δεν υπολογίζουμε την υλική υπεροχή των εχθρών μας, προβάλλουμε το πνεύμα της μαχητικότητας και την πίστη μας εις τον τριαδικό Θεό.

Χαίρε Κεχαριτωμένη Μαρία... Έως πότε παλικάρια θα ζούμε εις τα στενά...

 

Για του Χριστού την πίστη την Αγία ...

25 Μαρτίου 1821, ημερομηνία κηρύξεως της παλιγγενεσίας. Ο σκλάβος ρωμιός ξεσηκώνεται και κηρύσσει την επανάστασή του για την Ελευθερία του. Διάλεξε την συγκεκριμένη ημερομηνία με τον τεράστιο συμβολισμό. Τον Ευαγγελισμό της Θεομήτορος Παρθένου Υπεραγίας Θεοτόκου.

Διπλός ο συμβολισμός: Ελευθερία της ψυχής εκ των δεσμών του προπατορικού αμαρτήματος αρχίζει δια του Ευαγγελισμού, με το χαρμόσυνο μήνυμα της γεννήσεως του Ιησού Χριστού. Εκπληρώνεται η υπόσχεση του Θεού προς τους πρωτόπλαστους. Την στιγμή της αποχώρησης του Αδάμ  και της Εύας από τον Παράδεισο, ο Θεός είπε απευθυνόμενος στον όφη: «΄οτι εποίησας τούτο, επικατάρατος σύ από πάντων των κτηνών και από πάντων των θηρίων  της γής· επί τω στήθει σου και τη κοιλία πορεύση και γήν φάγη πάσας τας ημέρας της ζωής σου, και έχθραν θήσω ανά μέσον της γυναικός και ανά μέσον του σπέρματός σου και ανά μέσον του σπέρματος αυτής· αυτός σου τηρήσει κεφαλήν, και σύ τηρήσεις αυτού πτέρναν». Αμέσως μετά την πτώση και την έξοδο από τον Παράδεισο, η άπειρη αγάπη του Θεού με την υπόσχεση που εκφράζει το «πρωτευαγγέλιο» ανοίγει τον δρόμο για την σωτηρία του ανθρωπίνου γένους. Αιώνες μετά, το χαρμόσυνο μήνυμα προς τη Θεομήτορα για την πραγματοποίηση της υπόσχεσης του Θεού μεταφέρει ο αρχάγγελος Γαβριήλ. Το γλυκοχάραμα  μιας νέας εποχής. Αρχίζει το ξήλωμα του κράτους του διαβόλου. 

Ας πούμε (γράψουμε) ορισμένες αλήθειες

 

Ας πούμε (γράψουμε) ορισμένες αλήθειες:

1η αλήθεια: Η ραγδαία αύξηση στις τιμές των καυσίμων έχει ασφαλώς ως βάση τον πόλεμο στο Ιράν, αλλά ειδικά για την Ελλάδα οι επιπτώσεις είναι εντονότερες λόγω του πολύ υψηλού ειδικού φόρου κατανάλωσης, των τελών και του ΦΠΑ που μπαίνει στην συνολική τιμή του καυσίμου δηλαδή μετά την πρόσθεση του ΕΦΚ! Παγκόσμια -ελληνική- πατέντα ο φόρος επί του φόρου! Πάνω απ΄ το 50 % της τιμής που προμηθεύεται τα καύσιμα ο καταναλωτής είναι οι Φόροι!

Όσο αυξάνεται η τιμή χονδρικής (δυλιστηρίου) του καυσίμου, τόσο αυξάνεται ο ΕΦΚ και ο ΦΠΑ, δηλαδή και τα έσοδα του κράτους.

Όταν το ίδιο το κράτος δείχνει τον δρόμο, τότε τι περιμένουμε να κάνουν οι κερδοσκόποι;

Θα πουν ορισμένοι, μα και σε άλλες χώρες της Ευρώπης οι τιμές στα καύσιμα είναι υψηλές, όπως π.χ. στην Ιταλία και στην Γερμανία. Δεν το αμφισβητούμε, αλλά η άλλη όψη του νομίσματος εκεί είναι ότι το εισόδημα των πολιτών τους είναι κατά πολύ υψηλότερο του δικού μας. Και θα αντιπαραβάλλουμε τις τιμές των καυσίμων στην Κύπρο και στην Βουλγαρία, που τα καύσιμα σήμερα που γράφουμε αυτές τις γραμμές είναι κατά πολύ χαμηλότερες των δικών μας τιμών! Γιατί; Μα γιατί οι Φόρος που επιβάλλεται στα καύσιμα, σε αυτές τις χώρες (και άλλες) δεν είναι τόσο υψηλός όσο στην Χώρα μας.

2η αλήθεια: Αν πράγματι θέλουν οι κυβερνώντες να ανακουφίσουν τους πολίτες, λύση δεν είναι ούτε τα κουπόνια (fuell pass), ούτε το πλαφόν στα βενζινάδικα. Η λύση είναι μία: όσο διαρκεί η κρίση ας μειωθεί γενναία ο ειδικός φόρος κατανάλωσης, που θα οδηγήσει στην μείωση των τιμών και κατ'επέκταση του μεταφορικού κόστους και του κόστους παραγωγής των προϊόντων και υπηρεσιών, ώστε να συγκρατηθεί η ακρίβεια, εκτός και εάν δεν θέλει η Πολιτεία να την κτυπήσει ουσιαστικά, γιατί και απ΄ αυτή κερδίζει (αυξημένες τιμές, αυξημένος ΦΠΑ που εισπράττεται) και δεν θέλω να διανοηθώ ότι υπάρχει έστω και μια πιθανότητα να ισχύει...

3η αλήθεια: Τα τελευταία χρόνια η τιμή του ηλεκτρονικού ρεύματοςδιατηρείται υψηλά. Μας έλεγαν κάποτε ότι οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειες θα μας δώσουν φθηνή ενέργεια. Γέμισαν τα βουνά μας ανεμογεννήτριες, τα χωράφια μας φωτοβολταϊκά, αλλά φθηνό ρεύμα δεν είδαμε. Και πως να δούμε όταν και η τιμή του παραμένει υψηλά λόγω του “χρηματιστηρίου ενέργειας” και των κερδοσκόπων, αλλά και απ΄τις λεγόμενες “λοιπές χρεώσεις” στις οποίες οφείλονται κυρίως οι τσουχτεροί λογαριασμοί και όχι τόσο στα κιλοβάτ της κατανάλωσής μας: Χρέωση μεταφοράς ενέργειας, Υπηρεσίες Κοινωνικής Ωφέλειας κ.λπ. αλλά και αυξημένα δημοτικά τέλη. Μα θα μου πεί κάποιος: Το Κράτος στηρίζει τους αδύνατους με το κοινωνικό τιμολόγιο. Επιδοτεί την κιλοβατώρα, αλλά με τις λοιπές χρεώσεις τι γίνεται; Και ποια είναι τελική ωφέλεια; Στο ΚΟΤ Β η ωφέλεια είναι ελάχιστη. Δηλαδή “μια τρύπα στο νερό” και μια ωραία εικονική πραγματικότητα...

Απ' όλα τα παραπάνω συμπεραίνουμε ότι σε όλα υπάρχει εξήγηση. Και στην ακρίβεια που βιώνουμε καθημερινά. Όπως και σε όλα υπάρχουν λύσεις εάν πράγματι υπάρχει βούληση να βοηθεί πραγματικά η κοινωνία, όχι με επικοινωνιακά τεχνάσματα, αλλά με ουσιαστικές πρωτοβουλίες με απτά αποτελέσματα.

Πολλές φορές αναρωτιέμαι πως στο απώτερο παρελθόν στην Χώρα μας, χωρίς τόσους φόρους, χωρίς έσοδα από εκατοντάδες πηγές και χρήματα απ΄ την Ε.Ε., όπως συμβαίνει σήμερα, το Κράτος ήταν πιο κοντά τους στους πολίτες του, ασκούσε κοινωνική πολιτική από άκρη σε άκρη της χώρας (παντού σχολεία, νηπιαγωγεία, παιδικοί σταθμοί, οικοτροφεία, σχολές, δημόσιες υπηρεσίες κ.ο.κ.), είχε γιατρούς σε κάθε μεγάλο χωριό, είχε κτηνιάτρους και γεωπόνους δίπλα στους κτηνοτρόφους και γεωργούς.

Μάλλον γιατί οι τότε πολιτικοί (παρά τα όποια αρνητικά τους) δεν ενδιαφέρονταν μόνο για τα στενά προσωπικά και πολιτικά τους συμφέροντα, αλλά έβλεπαν με το ίδιο μάτι όλους τους πολίτες της χώρας, σε όποια κοινωνική τάξη και εάν ανήκαν και σε όποιο μέρος της χώρας και εάν έμεναν. Τότε Ελλάδα δεν ήταν μόνο η Αθήνα και δεν επισκίαζε η επικοινωνία την ουσία της πολιτικής...

Παναγιώτης Μανούρης

Χωρίς σχόλια

 

Δει δη χρημάτων... η απάντηση του Δημοσθένη στον #πουλημένο# στον Φίλιππο Β', Αισχίνη.

Η παραπληροφόρηση δεν έχει όρια από τον Απόβλητα Τρικυμίας, μάλιστα όταν συνοδεύεται από ισχυρισμούς που αποδεδειγμένα είναι βλακώδεις καταλήγει το τοπίο εμετικό.

Οι ισολογισμοί του 2021 και 2022 ήρθαν προς έγκριση στην ΓΣ από το δικό μας ΔΣ έχοντας και τις εκθέσεις του Εποπτικού Συμβουλίου και τις εκθέσεις των ορκωτών λογιστών.

Η αμοιβή των ορκωτών λογιστών όπως αυτή αποτυπώνεται στους εγκεκριμένους από την ΓΣ ισολογισμούς είναι περίπου (ΔΥΟ ΧΙΛΙΑΔΕΣ) 2.000€ /διαχειριστικό έτος, ήτοι συνολικά η αμοιβή ορκωτών λογιστών (γνήσιων με Α.Μ.) και όχι μαϊμού είναι 4.000€ (ΤΈΣΣΕΡΙΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΑΜΟΙΒΗ).

Ο έλεγχος από τους ορκωτούς λογιστές κατοχυρώνει την αξιοπιστία του ΑΣΜΕΚ προς κάθε κατεύθυνση, μην επιτρέποντας το παραμικρό ίχνος αμφισβήτησης των στοιχείων...

ΜΉΠΩΣ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ, ΤΕΛΙΚΑ, ΠΟΥ ΕΝΟΧΛΕΙ;

Η διαφάνεια των ενεργειών μας ενοχλεί αυτούς που κινούνταν στο σκοτάδι. Ο Απόβλητα Τρικυμίας ισχυρίζονταν στην πρόσκληση της ΓΣ ότι θα διαβάσει την έκθεση του ορκωτού λογιστή, ο οποίος ήταν κατά φαντασίαν ορκωτός. Αναγνώριζε ότι ο έλεγχος ήταν ευθύνη και έργο του ορκωτού λογιστή, αλλά η έκθεση ήταν του # μαϊμού # ορκωτού λογιστή... Έτσι βόλευε έτσι τον βάφτισε.

Εμείς ως ΔΣ , απαιτήσαμε και παραβρέθηκαν στη ΓΣ, όπως προβλέπεται από το νόμο και το καταστατικό οι ορκωτοί λογιστές και έδωσαν κάθε πληροφορία και εξήγηση επί όλων των θεμάτων σε ερωτήσεις των μελών.

Εκείνος ως πρόεδρος του ΔΣ επέλεγε σκόπιμα να απουσιάζει ο ελεγκτής με τη δικαιολογία ότι ήταν σε προγραμματισμένες διακοπές. Επέλεξε το περίφημο #επικαλούμαι το δικαίωμα της σιωπής# που το υιοθέτησαν και άλλοι αργότερα.

Η διαφάνεια των ενεργειών μας ενοχλεί, οι αποκαλύψεις πονάνε.

Τα ερωτήματα μας - ως ρητορικά -εξακολουθούν να μένουν αναπάντητα.

Η υπεύθυνη δήλωση του νόμου 1599/85 για καλλιέργεια τόνων σιταριού σε ενοικιαζόμενη από άλλον μισθωτή έκταση δείχνει την πρωτοπορία...

Αναγκαία, λοιπόν, η προσοχή, διότι την αλαζονεία, την αφέλεια και την ελαφρότητα αντιμετώπισης #βαριών# θεμάτων την συναντά ο καθένας  μπροστά του σαν πεπρωμένο.

Ρητορικά ερωτήματα

 

Όταν η κακότητα συνοδοιπορεί με τον κομπλεξικισμό και επιστρατεύει την παραπληροφόρηση προκύπτει το μείγμα Αποβλήτων Τρικυμίας.

Ερωτήματα προς απάντηση:

*Έγινε όπως προβλέπεται (από το νόμο και το καταστατικό) η διαδικασία ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ - ΠΑΡΑΛΑΒΗΣ;

*Γνωστοποιήθηκαν οι κωδικοί;

*Ενημερώθηκε το νέο ΔΣ για τις όποιες εκκρεμότητες;

*Υπήρχε ταύτιση στοιχείων κτηματολογίου και Ε9;

*Η ηλεκτρονική πλατφόρμα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων τι εικόνα εμφάνιζε; Ποιος ο δηλωθείς αριθμός των μελών;

*Υπάρχει απόφαση Γενικής Συνέλευσης για την εγγραφή στο Μητρώο Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας;

*Υπάρχουν θέματα με το κτηματολόγιο;

Οι ισολογισμοί 2019, 2020, 2021, 2022 είχαν εγκριθεί από την ΓΣ;

*Η παραπληροφόρηση ( ενημερώθηκε επί του θέματος το υπουργείο αγροτικής ανάπτυξης και τροφίμων στις 11/2/2026) λέει ότι δεν εγκρίθηκαν οι ισολογισμοί του 2023 και 2024 για δεύτερη χρονιά από την ΓΣ. Η Αλήθεια είναι ότι οι εν λόγω ισολογισμοί δεν ήρθαν προς έγκριση στην ΓΣ επειδή μέχρι τώρα αναλάβαμε την ευθύνη να έρθουν προς έγκριση στην ΓΣ οι ισολογισμοί των ετών 2019, 2020, 2021, και 2022, που ήταν ευθύνη και έργο του παραιτηθέντος και καταγγέλλοντος μέσω fb. Όπως ενημερώσαμε την ΓΣ και στη συνέχεια το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων η διαδικασία ελέγχου και έγκρισης των εν λόγω ισολογισμών είναι σε εξέλιξη και θα ολοκληρωθεί άμεσα χωρίς να υφίσταται το παραμικρό πρόβλημα. Μέσα σε τρία χρόνια διοίκησης μας ελέγχθηκαν και εγκρίθηκαν από την ΓΣ τέσσερις (4) ισολογισμοί του.

Η διαφάνεια των ενεργειών μας ενοχλεί αυτούς που κινούνται στο σκοτάδι.

Για την πιστότητα του κειμένου

Κωνσταντίνος Πάλλας