Η
μετατροπή ενός τετράϊχνου δρόμου σε τρίϊχνο προβάλλεται συχνά ως περιβαλλοντική
παρέμβαση, όμως στην πράξη έχει
σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον όταν δεν συνοδεύεται από ολοκληρωμένο
σχεδιασμό. Η μείωση των λωρίδων από τετράιχνο σε τρίϊχνο, περιορίζει τη
χωρητικότητα του δρόμου και συχνά οδηγεί σε κυκλοφοριακή συμφόρηση και αυτό
οδηγεί σε στασιμότητα μεγάλων ειδικά οχημάτων με υψηλές εκπομπές αερίων δίπλα
σε περιοχή Natura. Σε συνθήκες μποτιλιαρίσματος, τα οχήματα κινούνται με
συνεχείς στάσεις και εκκινήσεις, γεγονός που αυξάνει την κατανάλωση καυσίμου
και ενισχύει τις εκπομπές ρύπων όπως CO₂,
NOx και μικροσωματίδια. Έτσι, αντί για μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, μπορεί να προκύψει το αντίθετο
αποτέλεσμα, με χειρότερη ποιότητα αέρα ειδικά στις ώρες αιχμής.
• Επομένως και σύμφωνα με την μελέτη στην
παράγραφο 9.2.1.2 που αφορά την επίδραση στο μικροκλίμα της περιοχής μελέτης
και συγκεκριμένα ότι στη φάση
λειτουργίας του έργου δεν θα υπάρχουν επιπτώσεις στο μικροκλίμα , θερμοκρασία εκπομπές κ.λ.π δεν θα επαρκέσουν τα μέτρα
όπως γράφετε για αντιμετώπιση αλλαγής μικροκλίματος και επομένως κλιματικής αλλαγής
η οποία έχει εξαιρετικά δυσμενείς επιπτώσεις στο βιολογικό κύκλο ειδών ευαίσθητα
σε υψηλότερες θερμοκρασίες και ρύπους.
• Η παράγραφος 9.7.3.1 και αυτή προκαλεί
έντονους προβληματισμούς . Γράφει ότι δεν υπάρχουν επιπτώσεις σε προστατευόμενα
είδη και επιπτώσεις τοπίου. Αφού θα γίνουν αποψιλώσεις σε περιοχή natura πώς
μπορεί να ισχύει κάτι τέτοιο?
• Παράλληλα, η μείωση λωρίδων δεν
εξαφανίζει την κυκλοφορία αλλά συχνά τη μετατοπίζει σε γειτονικούς δρόμους,
μεταφέροντας τη ρύπανση σε άλλες περιοχές και διασκορπίζοντας την
περιβαλλοντική επιβάρυνση αντί να τη μειώνει. Η κυκλοφοριακή αστάθεια και οι
χαμηλές ταχύτητες δημιουργούν επίσης αυξημένο θόρυβο και τοπικά “hotspots”
ρύπανσης, επιβαρύνοντας την ποιότητα του περιβάλλοντος. Όταν αυτή η μετατόπιση της κυκλοφορίας
συμβαίνει σε περιοχές με αρχαιολογικούς
χώρους, το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο κρίσιμο. Το Πωγώνι έχει ένα μίγμα από αρχαιολογικούς χώρους,
Βυζαντινές εκκλησίες και παραδοσιακούς οικισμούς με ιστορικό υπόβαθρο. Οι
περιοχές αυτές, βρίσκονται κοντά και περιβάλλονται από δρόμους που λειτουργούν
ως “προστατευτική ζώνη” για το μνημεία. Η αύξηση της κυκλοφορίας σε αυτούς τους
παράπλευρους δρόμους θα οδηγήσει σε εντονότερη ατμοσφαιρική ρύπανση (NO και ΝΟ₂, αιωρούμενα σωματίδια), προκαλεί όξινη βροχή, δημιουργεί μαύρη κρούστα από καυσαέρια (αιθάλη + SO₂) η οποία με την πάροδο του χρόνου επιταχύνει τη
φθορά της πέτρας, της μαρμάρινης επιφάνειας και των δομικών υλικών των
μνημείων.
• Αναφέρετε ότι διέρχεται εντός της
περιοχής Natura GR2130010 (Όρος Δουσκών, Ωραιόκαστρο, Δάσος Μερόπης, Κοιλάδα
Γορμού Λίμνη Δελβινακίου / ΖΕΠ) Επίσης η
μελέτη γράφει η αποψίλωση σε περιοχή Natura
ότι δεν έχει επιπτώσεις σε προστατευόμενα είδη και ότι θα παρθούν μέτρα όπως φύτευση νέων δένδρων ως
αντιστάθμιση. Και αυτό είναι σημείο προβληματισμού-αμφισβήτησης.
Σε σχέση με τη χλωρίδα, αν η μείωση λωρίδας δεν συνοδευτεί από πραγματική και ουσιαστική δημιουργία πράσινων υποδομών, μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια λειτουργικού χώρου για δέντρα και φυτεύσεις ή σε ανεπαρκείς συνθήκες ανάπτυξης λόγω συμπίεσης εδάφους και υψηλής συγκέντρωσης ρύπων. Αυτό μειώνει τη δυνατότητα του πρασίνου να απορροφά CO₂, να βελτιώνει το μικροκλίμα και να προσφέρει σκίαση, περιορίζοντας έτσι τα περιβαλλοντικά οφέλη που υποτίθεται ότι επιδιώκονται.
















.png)

