Οι θερινοί μήνες συνδέονται με αυξημένη φυσική δραστηριότητα, ταξίδια και παρατεταμένη έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες. Οι ιδιαίτερες περιβαλλοντικές συνθήκες του καλοκαιριού αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης ορισμένων παθολογικών καταστάσεων, ιδιαίτερα όταν δεν λαμβάνονται τα κατάλληλα προληπτικά μέτρα.
«Τα τελευταία χρόνια καταγράφεται παγκοσμίως αύξηση της συχνότητας, της διάρκειας και της έντασης των κυμάτων καύσωνα, με σημαντικές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία. Οι υψηλές θερμοκρασίες σχετίζονται με αυξημένη νοσηρότητα και θνησιμότητα, κυρίως λόγω θερμικών νοσημάτων, καρδιαγγειακών συμβαμάτων, αναπνευστικών παθήσεων και διαταραχών της νεφρικής λειτουργίας.
Οι επιπτώσεις αυτές είναι ιδιαίτερα έντονες στους ηλικιωμένους, στα μικρά παιδιά, στις εγκύους και στα άτομα με χρόνια νοσήματα. Επιπρόσθετα, κατά τη θερινή περίοδο αυξάνεται η έκθεση σε περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως η υπεριώδης ακτινοβολία, τα έντομα και οι θαλάσσιοι οργανισμοί, ενώ οι αλλαγές στις διατροφικές συνήθειες και η κατανάλωση τροφίμων εκτός οικίας ευνοούν την εμφάνιση τροφιμογενών λοιμώξεων.
Οι παράγοντες αυτοί αποτελούν σημαντικούς, αλλά σε μεγάλο βαθμό αποτρέψιμους κινδύνους για την υγεία κατά τις καλοκαιρινές διακοπές», αναφέρουν ο δρ Θεόφιλος Σαχινίδης, MD, PhD, Διευθυντής Τμήματος Διεθνών Ασθενών, η κ. Αικατερίνη Μερεντίτη, ο κ. Νικόλαος Νταλέκος και ο κ. Χρήστος Ρωθώνης, Τμήμα Διεθνών Ασθενών Metropolitan Hospital, οι οποίοι απαντούν στο ερώτημα:
Ποιες είναι, οι συχνότερες παθολογικές καταστάσεις του καλοκαιριού και πώς μπορούν να προληφθούν;
