Αμφίδρομη είναι η σχέση μεταξύ της σωματικής δραστηριότητας και της ψωρίασης.
Η νόσος
επηρεάζει τον τρόπο άσκησης των πασχόντων και η άθληση τα αποτελέσματα της
πάθησης. Έχει, επίσης, σημαντική επίδραση στην ψυχική υγεία τους, η οποία είναι
ιδιαίτερα επιβαρυμένη λόγω της εμφάνισης του δέρματός τους.
Κατά
κανόνα, βέβαια, η έντονη σωματική δραστηριότητα είναι επωφελής για τα άτομα με
ψωρίαση, καθώς ελέγχει όχι μόνο τις δερματικές εκδηλώσεις της νόσου αλλά και
τις συστηματικές, δηλαδή τα νοσήματα που “συνοδεύουν” την ψωρίαση. Η εύρεση του
αθλήματος και της διάρκειας της άσκησης που δεν ενοχλεί τους ασθενείς θα μπορούσε
να αποτελέσει μια στρατηγική πρόληψης και ενδεχομένως βελτίωσης της νόσου,
ωφελώντας ιδίως εκείνους που είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι.
«Όπως συμβαίνει σε μεγάλο ποσοστό ανθρώπων, η άνοιξη προδιαθέτει και τους ασθενείς με ψωρίαση να αθληθούν συστηματικά, υπό την προοπτική της έκθεσης του σώματός τους στην παραλία. Οι τελευταίοι, όμως, έχουν να αντιμετωπίσουν περισσότερες προκλήσεις, προκειμένου να τα καταφέρουν. Γι’ αυτό και αναλογικά με τον γενικό πληθυσμό, οι ψωριασικοί ασθενείς γυμνάζονται λιγότερο και δεν πετυχαίνουν τις συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για τακτική άσκηση, παρότι η έρευνα δείχνει ότι τους προσφέρει ψυχικά οφέλη, συμπεριλαμβανομένης της βελτίωσης της ποιότητας ζωής, και μειωμένη πιθανότητα ανάπτυξης της νόσου», επισημαίνει ο Δερματολόγος - Αφροδισιολόγος δρ Χρήστος Στάμου.








.jpg)

.png)









.png)



.png)

