τους ποταμούς, τα κρύα νερά, τα πλάγια τ'ανθισμένα
και τα βουνά μας τα ισκερά χαιρέτα κι' απο μένα.
Απηύδησα από την καθημερινή πρωτευουσιάνικη μονοτονία.
Απόκαμα απ' το λιοπύρ' της Αθήνας και απ' το στριμωξίδ' στα Λεωφορεία...
Αποκάρωσα από την πρωτευουσιάνικη καθημερινότητα...
Τσουρουφλίστηκα στο πρωτευουσιάνικο «τηγάνι».
Μπαϊλντισα από τον καθημερινό βομβαρδισμό (σωρηδόν οι ρουκέτες) με ψέματα και φιστούρες, απ' όλα τα οργανέτα, τους κολαούζους και τα υποπόδια.
«Η νύχτα θερίζει με χρωματιστό δρεπάνι τους ακίνητους ανέμους της ψυχής».


























