Σε μια εποχή πολυεπίπεδων κρίσεων και
συνεχών κοινωνικών ανατροπών, ο ρόλος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αναδεικνύεται
κομβικός για τη συνοχή, την ανθεκτικότητα και την ποιότητα ζωής των τοπικών
κοινωνιών. Η Αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να λειτουργεί ως απλός διαχειριστής.
Χρειάζεται αναβάθμιση, στήριξη και καθαρό θεσμικό προσανατολισμό.
Η πρωτοβάθμια Αυτοδιοίκηση, οι Δήμοι,
καλούνται να διαχειριστούν την καθημερινότητα των πολιτών. Από την καθαριότητα,
τους παιδικούς σταθμούς και την κοινωνική πρόνοια, μέχρι τον πολιτισμό, το
πράσινο και τους ελεύθερους χώρους, οι τοπικές υπηρεσίες είναι αυτές που
συμβάλουν καθοριστικά στην ποιότητα ζωής στις γειτονιές, στις πόλεις και στα
χωριά.
Αυτός ο ρόλος, όμως, δεν μπορεί να
ασκείται χωρίς επαρκές προσωπικό, χωρίς πόρους, χωρίς θεσμικά εργαλεία και
χωρίς ουσιαστική αποκέντρωση. Οι σημερινές ελλείψεις δεν είναι ένα τεχνικό
πρόβλημα, είναι πολιτική επιλογή της κυβέρνησης. . Και αυτές οι επιλογές
ανοίγουν τον δρόμο για την ιδιωτικοποίηση κρίσιμων δημόσιων λειτουργιών και
υπηρεσιών.
Η δευτεροβάθμια Αυτοδιοίκηση, οι
Περιφέρειες, οφείλουν να διεκδικούν να σχεδιάζουν και να υλοποιούν. Από την
αξιοποίηση των ευρωπαϊκών και εθνικών πόρων έως τη χάραξη πολιτικών για τις
υποδομές, την καινοτομία και την πολιτική προστασία, οι Περιφέρειες μπορούν να
συνεισφέρουν καθοριστικά στην ισόρροπη ανάπτυξη και κοινωνική δικαιοσύνη.
Η ενεργειακή μετάβαση, η ανθεκτικότητα στην κλιματική κρίση και η διασύνδεση με τις τοπικές ανάγκες δεν μπορούν να προωθούνται με αποσπασματικές λογικές.